شيعه پاسخ مى گويد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٥ - ٦- آيا همه صحابه بدون استثنا عادل بودند؟

اين چه عدالتى است كه قرآن مجيد درباره جنگ احزاب مطابق آيه ١٢ و ١٣ سوره احزاب مى‌فرمايد: گروهى از منافقان و بيماردلان كه در خدمت پيغمبر بودند و در آن جنگ شركت داشتند، پيغمبر اكرم (صلى الله عليه و آله) را به فريب‌كارى متّهم ساختند و گفتند: « (ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً)؛ خدا و پيغمبرش جز وعده‌هاى دروغين به ما ندادند!»، بعضى از آنها فكر مى‌كردند كه در اين جنگ پيغمبر اكرم (صلى الله عليه و آله) شكست مى‌خورد و آنها احتمالا كشته مى‌شوند و اسلام پايان مى‌گيرد، و يا از رواياتى كه شيعه و اهل سنّت نقل كرده‌اند استفاده مى‌شود پيغمبر اكرم (صلى الله عليه و آله) به هنگام كندن خندق در داستان معروف پيدا شدن سنگ و شكستن آن سنگ به وسيله ايشان، زمانى كه وعده فتح شام و ايران و يمن را به آنها داد گروهى همه اينها را به استهزا گرفتند.

آيا اين‌ها از اصحاب نبودند؟

و از آن عجيب‌تر اينكه در آيه بعد مى‌فرمايد: «گروهى از آنها (خطاب به مردم مدينه كه در جنگ شركت داشتند) گفتند اينجا جاى توقّف شما نيست به خانه‌هاى خود بازگرديد؛ (وَ إِذْ قالَتْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ يا أَهْلَ يَثْرِبَ لا مُقامَ لَكُمْ فَارْجِعُوا)».

و باز گروهى خدمت پيغمبر آمده و براى فرار از ميدان احزاب عذرتراشى مى‌كردند كه قرآن در همين آيه مى‌گويد: « (وَ يَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنا عَوْرَةٌ وَ ما هِيَ بِعَوْرَةٍ إِنْ يُرِيدُونَ إِلَّا