شيعه پاسخ مى گويد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٠ - گروه دوّم رواياتى كه يا بسم الله را جزء سوره حمد نمىشمرد يا از بلند كردن صدا و جهر به بسم الله منع مىكند

جهر بسم الله الرحمن الرحيم؛ پدرم شنيد من بسم الله را (در نماز) مى‌خوانم گفت: بدعت مى‌گذارى؟ من پشت سر رسول خدا (صلى الله عليه و آله) و أبو بكر و عثمان نماز خواندم، هيچ يك را نديدم بسم الله را بلند بخواند». [١]

باز در اينجا سخنى از نماز على (عليه السلام) به ميان نيامده است.

٣- در المعجم الوسيط طبرانى مى‌خوانيم كه ابن عباس گفت:

«كان رسول الله (صلى الله عليه و آله) إذا قرء بسم الله الرحمن الرحيم هزء منه المشركون و قالوا محمد يذكر إله اليمامة- و كان مسيلمة يسمى «الرحمن» فلما نزلت هذه الآية امر رسول الله (صلى الله عليه و آله) ان لا يجهر بها؟؛ هنگامى كه رسول خدا (صلى الله عليه و آله) بسم الله الرحمن الرحيم را مى‌خواند مشركان مسخره مى‌كردند، زيرا «رحمان» نام مسيلمه مدّعى الوهيّت در سرزمين يمامه بود و مى‌گفتند منظور محمّد همان خداى يمامه است، به همين جهت پيغمبر اكرم (صلى الله عليه و آله) دستور داد اين آيه را بلند نخوانند»!.

آثار جعل از اين حديث كاملا هويداست، زيرا:

اوّلا: كلمه «رحمن» در قرآن تنها در بسم الله الرحمن الرحيم نيامده و در ٥٦ مورد ديگر نيز آمده است و تنها در سوره مريم در ١٦ آيه تكرار شده، بنابراين سوره‌هاى ديگر قرآن را هم نبايد خواند، مبادا مشركين مسلمانان را به سخريه بكشند.

[١]. السنن الكبرى، جلد ٢، صفحه ٥٢.