و چون ببينى كسانى [به قصد تخطئه] در آيات ما فرو مى روند ، از ايشان روى برتاب ، تا در سخنى غير از آن درآيند؛ و اگر شيطان تو را [در اين باره] به فراموشى انداخت ، پس از توجّه ، [ديگر ]با قوم ستمكار منشين . آيا كسانى را كه در [ابطال] آيات خدا مجادله مى كنند ، نديده اى [كه ]تا كجا [از حقيقت ، ]انحراف كرده اند؟

جز آنهايى كه كفر ورزيدند ، [كسى] در آيات خدا ستيزه نمى كند . پس رفت و آمدشان در شهرها تو را دستخوش فريب نگرداند .

و [تا] آنان كه در آيات ما مجادله مى كنند ، بدانند كه ايشان را [روى ]گريزى نيست .

حديث

٩٣.ابو اُمامه : رسول خدا بر گروهى گذشت كه درباره قرآن ، منازعه مى كردند . به شدّت خشمگين شد ، به گونه اى كه گويى بر چهره اش سركه پاشيده شده بود . آن گاه فرمود : «بخش هايى از كتاب خدا را با بخش هاى ديگر مسنجيد . هيچ گاه هيچ قومى گمراه نشدند ، جز آن كه جدالگرى كردند» . آن گاه اين آيه را خواند : «آن[مثال] را جز از راه جدل براى تو نزدند؛ بلكه آنان مردمى جدل پيشه اند» .