١٤٦.امام على عليه السلام ـ در پاسخ يكى از احبار يهود كه پرسيده بودند : خداـ : « . . . خداوند ـ عزّوجلّ ـ مكان را به وجود آورده است ، پس مكان ندارد . او برتر از آن است كه فضايى او را فرا گيرد و او در همه مكان ها بدون تماس و مجاورتْ هست؛ به آنچه در آنهاست ، آگاهى دارد و هيچ چيزى از تدبير او بيرون نيست . من تو را از چيزى كه در يكى از كتاب هايتان آمده آگاه مى كنم كه گفته مرا تصديق مى كند . آيا اگر به آن آگاه شدى ، بدان ايمان مى آورى؟» . يهودى گفت : آرى . فرمود : «آيا شما در پاره اى از كتاب هايتان نديده ايد كه موسى بن عمران عليه السلام ، روزى نشسته بود كه فرشته اى از مشرق نزد وى آمد . موسى پرسيد : از كجا آمده اى؟ فرشته گفت : از نزد خدا . آن گاه فرشته ديگرى از مغرب آمد . موسى پرسيد : از كجا آمده اى؟ فرشته پاسخ داد : از نزد خدا . فرشته اى ديگر آمد و گفت : من از آسمان هفتم ، از نزد خدا مى آيم و فرشته اى ديگر آمد و گفت : من از زمين هفتمى در پايين ، از نزد خدا آمده ام . موسى عليه السلامگفت : منزّه است كسى كه هيچ جا خالى از او نيست وبه مكانى نزديك تر از مكان ديگرنيست» . يهودى گفت : گواهى مى دهم كه اين ، همان حقّ آشكار است و تو به جايگاه پيامبرت سزاوارترى از آنانى كه بر آن دست يافتند .