١- روزه «عوام» كه همان پرهيز از خوردن و نوشيدن و ديگر مبطلات روزه است به‌گونه‌اى كه در كتاب‌هاى فقهى آمده است.
٢- روزه «خواص» كه افزون بر پرهيزهاى ياد شده، پرهيز از گناه نيز هست؛ يعنى نگهدارى چشم و گوش و ديگر اعضا از در افتادن به گناه و ناروايى.
٣- روزه «خواصِّ خواصّ» كه افزون بر پرهيزهاى ياد شده، پرهيز از هر چيزى است خواه حرام يا حلال كه ذهن و ضمير را از خدا و ياد خدا غافل سازد. «١» ٢/ ٤- نماز: درباره نماز، اين معراج مؤمن و مرقات وصول به حق‌تعالى، نكات و ظرافت‌هايى نهفته است كه هر مؤمنى به قدر توانايى و وسع خويش به معارف آن دست مى‌يابد.
حضرت امام خمينى قدس سره درباره علت تأليف كتاب «آداب الصلاة» پس از تدوين «اسرار الصلاة» مى‌نويسد:
پيش از اين رساله‌اى فراهم آوردم كه به قدر ميسور از اسرار صلاة در آن گنجانيدم، و چون آن را با حال عامه تناسبى نيست در نظر گرفتم كه شطرى از آداب قلبيه اين معراج روحانى را در سلك تحرير درآورم. «٢» ايشان در بخش‌هاى متعدد كتاب «آداب الصلاة» كه انگيزه تأليف آن را دسترسى عوام به مباحث نماز مى‌دانند، از ورود به مباحث عميق و دقيق خوددارى نموده‌اند و دليل آن را چنين برمى‌شمرند: