در دوران فراگير شدن مبارزات در سال‌هاى ٥٦ و ٥٧ كه حركت توفنده انقلاب به سراسر كشور و اقشار جامعه رسيده بود، حضرت امام رسالت مهم نخبگان فكرى و سياسى جامعه را ساماندهى و برنامه‌ريزى ذكر مى‌كند تا استفاده بهترى از توان و امكانات موجود براى تقويت و گسترش هر چه بيشتر انقلاب بنمايند.
از اين رو به پيشكسوتان مبارزه گوشزد نمود:
سازمان بدهيد به اين قيام، متفرقات نباشد، سازمان داشته باشد. «١» سازمان يافتن و برنامه‌ريزى كردن، مقدمه وحدت و انسجام و پرهيز از پراكندگى و ناهماهنگى در عمل است و اين امر از ضرورى‌ترين رسالت‌هاى قشر تأثيرگذار در جامعه است.
تأكيد حضرت امام به دانشجويان- كه يك قشر فعّال و جوان و آينده‌ساز جامعه اسلامى هستند- سازمان‌دهى فعاليّت‌ها و متّحد شدن در برابر دشمن است.
شما دشمن داريد، در مقابل دشمن بايد مجهز بشويد، مجهز شدن به اين است كه با هم يك گروه و با وحدت كلمه [باشيد]. «٢» در دوران شكل‌گيرى نظام جمهورى اسلامى و تثبيت اركان جمهورى اسلامى علاوه بر اين كه ارگان‌هاى رسمى نظام فعاليّت داشتند، حضرت امام رسالت دو قشر مؤثر و نقش آفرين ملت ايران اسلامى يعنى طلاب حوزه‌هاى علميه و دانشجويان دانشگاه‌ها را سازمان يافتن تحت عنوان‌