عوام و خواص از ديدگاه امام خمينى(ره) - شیداییان، حسین - الصفحة ١٥

٢- تقواى من الله؛ يعنى دورى از كارهاى شبهه‌ناك و اين درجه خواص جامعه اسلامى است.
٣- تقواى از جهنم و عذاب؛ يعنى خوددارى از كارهاى حرام به جهت ترس از دوزخ و عذاب الهى و اين درجه مردم عامى است. «١» امام خمينى در كتاب گران سنگ شرح چهل حديث در بيان مراتب و درجات تقوا مى‌فرمايد:
تقواى عامه از محرمات‌است؛ و خاصه از مشتهيات؛ و زاهدان ازعلاقه به‌دنيا و «٢» ايشان در تفسير مختصر آيه «يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَاتَّقُوا اللَّهَ «٣»» (حشر: ١٨) مى‌فرمايد:
در همين آيه كوچك لفظاً و بسيار بزرگ معناً، احتمالاتى است سازنده، هوشيار دهنده كه به بعض آنها اشاره مى‌شود:
١- مى‌تواند خطاب به كسانى باشد كه اول مرتبه ايمان را دارند مثل ايمان عامه. در اين احتمال امر به تقوا، امر به اولين مراتب آن است كه تقواى عامه است و آن پرهيز از مخالفت احكام ظاهرى الهى است ...
٢- ممكن است خطاب به كسانى باشد كه ايمان را به قلب خويش رسانده‌اند ...
امر به تقوا به اينان با احتمال اول فرق‌ها دارد. اين تقوا، تقواى از اعمال ناشايسته نيست؛ تقواى از توجه به غير است، تقواى از استمداد و عبوديت غير