مردم كوچه و بازار، مردم فقير و زجر كشيده گذاشتند و خود را به آتش و خون زدند و از آن پيروز بيرون آمدند. «١» در دوران هشت سال دفاع مقدس كه عده‌اى كوتاه فكر و راحت‌طلب در منازل خود آرميده بودند و خود و فرزندان و بستگان خويش را از آتش معركه نبرد دور نگاه مى‌داشتند و يا احياناً به مخالفت با حماسه‌سازان مى‌پرداختند؛ همين روشن ضميران آگاه بودند كه با پوشيدن جامه نبرد و نوشيدن شربت شهادت الگوى مردم مبارز ايران شدند و ديگران را به نبرد با دشمن متجاوز تحريض نمودند.
امام در تكريم و بزرگداشت يكى از خواص پيشتاز در عرصه جهاد و شهادت مى‌نويسد:
رهبر ما آن طفل دوازده ساله‌اى است كه با قلب كوچك خود، كه ارزشش از صدها زبان و قلم ما بزرگ‌تر است، با نارنجك خود را زير تانكِ دشمن انداخت و آن را منهدم نمود و خود نيز شربت شهادت نوشيد. «٢» دفتر خاطرات جبهه و جنگ مشحون از رشادت‌ها و دلاورمردى‌هاى نوجوانان رزمنده و پيشتاز است. در اين عرصه كارزار آنان كه قدرت و توانايى جسمى حضور در صحنه نبرد را نداشتند اما با آگاهى و بصيرت شرايط دفاعى نظام جمهورى اسلامى را درك مى‌كردند با ايثار مال و دارايى خويش پيشتاز در كمك به جبهه‌هاى جنگ بودند.