مطرح مى‌شود. كسانى كه خوى استكبار و سلطه‌طلبى آمريكا را درك نمى‌كنند و فقط به قدرت سياسى، اقتصادى و يا نظامى او مى‌نگرند و جمهورى اسلامى را محتاج به آمريكا مى‌پندارند و به زعم آنان براى رهايى از جنگ و رسيدن به توسعه اقتصادى بايد به مذاكره و صلح و سازش با آمريكا روى آورد.
امام اين گونه سخنان و موضع‌گيرى‌ها را از نشانه‌هاى ضعف قوه تحليلِ وقايعِ سياسى و ناتوانى در دشمن‌شناسى عوام مى‌ عوام و خواص از ديدگاه امام خمينى(ره) ١١٠ ٦ - روشنفكر مآبى ص : ١٠٨ داند:
اينهايى كه مى‌گويند بايد سازش كرد، اين‌ها مى‌فهمند كه ما اگر سازش كنيم لِه مى‌شويم!؟ اينها راضى‌اند به اين كه سازش بشود!؟ ... يك دسته‌اى نصيحت [مى‌] كنند ما را كه شما بايد صلح بكنيد. اين مال ضعفاست؛ اين اشخاص ضعيفى كه هميشه در دام آمريكا بوده‌اند يا امثال اين‌ها از اين مسائل مى‌گويند. لكن ما تازه خارج شديم از اين دام، دوباره حاضر نيستيم وارد بشويم. «١» امام تفكر ارتباط با استكبار را اشتباه محض مى‌داند و در پاسخِ انتقادهاى عوام نسبت به مبارزه با آمريكا و تبعات آن مى‌فرمايد:
... آقايان مى‌گويند كه چرا شما با آمريكا درافتاديد كه اين جنگ واقع شود، كه ما هم از اول مى‌دانستيم كه درافتادن با آمريكا و همه قدرت‌ها اين توابع را دارد ... در هر صورت ما بايد فكر كنيم و اين دو مطلب را در ترازو بگذاريم كه چه از دست داده‌ايم و چه به دست آورده‌ايم. آن چه ما به دست آورده‌ايم اين است كه اسلام را زنده كرديم. «٢»