سياسى شده بودند و شرايط و اوضاع سياسى اقتصادى كشور را به طور كامل درك نمى‌كردند- اظهار داشتند كه دولت نيازى به دريافت ماليات ندارد و با پرداخت سهمين از سوى مردم مى‌توان سيستم اقتصادى كشور را فعال نمود.
حضرت امام درباره اين ضعف و لغزش مى‌فرمايد:
آقا مى‌نويسد ماليات نبايد داد. آخر شما ببينيد بى‌اطلاعى چقدر! آقا، ما امروز روزى نمى‌دانم چند صد ميليون خرج اين جنگمان است. روزى چند صد ميليون خرج جنگ را با سهم امام مى‌شود درستش كرد حالا؟ حالا ما مى‌توانيم مردم را همه را بنشانيم اينجا و به زور سهم امام بگيريم؟ سهم امام حالا به اندازه‌اى است كه همين حوزه‌ها را بگردانيم، بيشتر از اين هم نيست، يك كمى اگر بيشتر باشد مى‌دهند به دولت. يك دفعه آدم بگويد كه نخير، ما مى‌گوييم كه دولت ماليات نگيرد، سهم امام بگيرد. چه جور؟ از كجا بياوريم سهم امام اين قدر؟ ما از كجا سهم امام و سهم سادات پيدا كنيم كه دولت را اداره بكنيم، مملكت را اداره بكنيم، اين همه اشخاصى كه ريخته‌اند به جان دولت و خرج دارند، چى دارند اداره بكنيم. خوب، بى فكر حرف مى‌زنند آقايان يك كسى مى‌رود يك چيزى به آن‌ها مى‌گويد، آن‌ها هم باورشان مى‌آيد. «١» شكل ديگر عوام زدگى خواص، فريفته شدن و تسليم شدن در برابر سخنان و تئورى‌هاى روشنفكران غرب زده است. اين آفت باعث از