عوام و خواص از ديدگاه امام خمينى(ره) - شیداییان، حسین - الصفحة ٣٩
اشغالى را قبول كند و به دولت روسيه بپردازد؛ اگر دولت نپذيرد پايتخت را اشغال نظامى خواهند كرد. و دولت ايران فقط ٤٨ ساعت مهلت دارد.
در اين زمان مجلس شوراى ملى تشكيل مىشود. نمايندگان آماده ولى بلاتكليف ماندهاند در اين موقع مدرس در ميان بهت و حيرت حاضران از جاى برمىخيزد و در نطقى مختصر، با آرامش كامل و كلمات شمرده مىگويد: آقايان اگر مشيّت امور بر اين قرار گرفته باشد كه آزادى و استقلال ما به زور از ما سلب شود، سزاوار نيست ما خودمان به دست خودمان آن را امضا كنيم آن گاه با فرياد مىگويد: نه! ما هرگز تسليم نمىشويم و از اين تهديدها نمىهراسيم. «١» امام درباره اثر فوقالعاده اقدام شجاعانه اين مجتهد متعهد و زمانشناس كه باعث شد نمايندگان مرعوب مجلس روحيه بگيرند مىفرمايد:
يك روحانى با دست لرزان آمد پشت تريبون ايستاد و گفت: حالا كه بناست از بين برويم، چرا خودمان از بين ببريم خودمان را؟ رأى مخالف داد. بقيه جرئت پيدا كردند و رأى مخالف [دادند] رد كردند اولتيماتوم را. آنها هم هيچ غلطى نكردند. «٢» اصولًا بيدارى مسلمانان و حضور آنان در صحنه سياسى اجتماعى براى دفاع از ارزشهاى اسلامى و كرامتهاى انسانى مرهون اقدامات شجاعانه عالمان روشنضمير و دينمدار است. «٣»