براى زراندوزى يا قدرت‌طلبى مى‌دانند. «١» ٦- روشنفكر مآبى «٢» تحصيل كردگانى كه شناخت صحيح و دقيقى از مبانى و مسائل اسلامى ندارند و عقل و درايتشان كمتر از علم و دانش آن‌هاست و چون اين قشر بيشتر از آبشخور انديشمندان غربى سيراب شده‌اند و از زلال كوثر اسلام ناب بهره‌اى ندارند؛ ساختار جمهورى اسلامى و اجراى سياست‌هاى كلان اين نظام و قوانين و مقررات آن راكه براساسِ احكام مترقى اسلام تدوين يافته است، با يافته‌هاى علمى و ذهنى خويش منطبق نمى‌يابند.
اين گروه پس از پيروزى انقلاب موضع‌گيرى‌هاى گوناگونى كه دليل بر عوام بودن و روشنفكر مآبى‌شان بود، در برابر انقلاب و امام ابراز داشتند.
خودباختگى در برابر مظاهر تمدن غرب و پيروى از نظريات دانشمندان مكاتب غربى و بازگو نمودن انديشه‌هاى آنان تحت عنوان نوآورى علمى از ملموس‌ترين خصوصيات روشنفكر مأبان بود.
امام درباره آنان مى‌فرمايد: