عوام و خواص از ديدگاه امام خمينى(ره) - شیداییان، حسین - الصفحة ١٠٧
كَالْبَهيمَةِ الْمَربُوطَةِ هَمُّها عَلَفُها «١» چونان حيوان به آخور بستهاى كه او را انديشهاى جز علف نباشد.
امام خمينى درباره توجه به حفظ منافع شخصى و دنيايى اين گروه در هنگام سختىها مىفرمايد:
... نماز هم مىخواند، روزه هم مىگيرد و عبادات شرعى را هم به جا مىآورد، لكن اينطور است وضع تفكر كه، انسان نبايد خودش را در معرض يك خطرى يك چيزى قرار دهد. «٢» دنياگرايى عوام آنان را از حضور در عرصه جهاد و شهادت بازداشته است و در فراز و نشيبهاى انقلاب اسلامى و دوران حماسى هشت سال دفاع مقدس با سكوت و كنارهگيرى از معركههاى آتش خون به زندگى روزانه و عادى خود مىانديشيدند در پايان جنگ امام درباره آنان فرمود:
آنهايى كه در اين چند سالِ مبارزه و جنگ به هر دليلى از اداى اين تكليف بزرگ طفره رفتند و خودشان و جان و مال و فرزندانشان و ديگران را از آتش حادثه دور كردند مطمئن باشند كه از معامله با خدا طفره رفتهاند و خسارت و زيان و ضرر بزرگى كردهاند كه حسرت آن را در روز واپسين و در محاسبه حق خواهند كشيد. «٣» مقام معظم رهبرى اين ويژگى را يكى از مصاديق بارز اسلام آمريكايى مىداند و مىفرمايد:
اسلام آمريكايى، اسلام انسانهاى بىدرد و بىسوزى است كه جز به خود و به رفاه حيوانى خود نمىانديشند، خدا و دين را همچون سرمايه تجّار وسيلهاى