کلیات فقه اسلامی - علی نوری، علیرضا - الصفحة ٢٠٩ - مسؤولیت پدر و مادر

رفتار پدر و مادر در محيط خانه، مؤثرترين عامل تربيتى فرزند به شمار مى‌رود؛ از اين رو، رسول خدا ٦ مى‌فرمايد:

به كودكان محبت كنيد و به آنان ترحم نماييد، وقتى كه وعده‌اى داديد، وفا نماييد؛ زيرا آنان جز اين‌كه شما را روزى دهنده خود مى‌بينند، پندار ديگرى ندارند. [١]

بديهى است كودك، شبانه‌روز مواظب رفتار و گفتار پدر و مادرش است و كارهاى آنان را به خاطر مى‌سپارد تا روزى كه بزرگ شود، رفتار آنان را تكرار كند. بنابراين با وفا كردن به عهد و پيمان، مى‌توان اعتماد كودك را جلب نموده و در عمل، درس زندگى و اخلاق را به وى آموخت.

يكى از نيازهاى روانى كودك، علاقه شديد او است به اين‌كه پدر و مادر، او را ببوسند و در آغوش گيرند. اين مطلب در رشد شخصيت وى مؤثر است.

رسول خدا ٦ مى‌فرمايد:

فرزندان خود را زياد ببوسيد، زيرا با هر بوسه، براى شما مقام و درجاتى در بهشت فراهم مى‌شود كه، فاصله ميان هر درجه، پانصد سال است. [٢]

همچنين آن حضرت ٦ مى‌فرمايد:

هر كه داراى كودك خردسال باشد، بايد خود را با عوالم كودكانه او هماهنگ سازد. [٣]

اين فرمان، بهترين روش مؤثر، براى نفوذ در روان كودك و شخصيت خردسال وى مى‌باشد و پدر و مادر مى‌توانند از اين راه، استعدادهاى نهفته او را شكوفا سازند.

و باز آن حضرت در بيان بعضى ديگر از حقوق كودك مى‌فرمايد:

از جمله حقوق فرزند بر پدر، سه چيز است: اسم زيبا بر وى نهد، نوشتن را به او بياموزد و به هنگام بلوغ برايش همسر گيرد. [٤]

[١] - وسائل الشيعه، ج ١٥، ص ٢٠١

[٢] - همان، ص ٢٠٣

[٣] - همان

[٤] - همان، ص ٢٠٠