معتقد شدند. «١» امام عسكرى عليه السلام چنين وضعيّت اسفبارى را پيش‌بينى كرده و فرمود: در سال ٢٦٠، پيروان من دچار پراكندگى خواهند شد. «٢» مسعودى در اين زمينه مى‌نويسد: شيعيان پس از درگذشت امام عسكرى عليه السلام درباره منتظَر از خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله دچار اختلاف گشته و به بيست گروه تقسيم شدند. «٣» نوبختى تعداد فرقه‌هاى پديد آمده را چهارده ذكر كرده و به تفصيل درباره ويژگى‌ها و اعتقادات سيزده فرقه آنها بحث كرده است. «٤» د- سفيران دروغين: همزمان با پيدايش و گسترش گروه‌هاى ياد شده گروهى از فرصت‌طلبان و دنيادوستان به دروغ از سوى امام زمان (عج) ادعاى سفارت كرده و بدين وسيله فضاى جامعه را بيش از پيش مسموم ساختند و موجب انحراف و گمراهى عدّه زيادى از مردم شدند. بعضى از اين افراد عبارتند از:
١- ابو محمد شَريعى. وى از ياران عسكريين عليهما السلام بود ولى از مسير حق منحرف شد و در شمار غلات قرار گرفت. وى مدّعى نيابت از سوى آن دو امام بزرگوار شد. «٥» ٢- محمد بن نُصَيْر نُمَيْرى. او از اصحاب امام عسكرى عليه السلام بود كه منحرف گشت و پس از درگذشت آن حضرت در دوران سفارت محمد بن عثمان، از طرف امام زمان (عج) مدعى سفارت و بابيّت شد. «٦» ٣- احمد بن هلال كرخى. وى نيز از ياران امام عسكرى عليه السلام بود كه به تصوف گراييد و در دوران غيبت صغرى منكر سفارت م تاريخ تحليلى پيشوايان ٢٥٧ غيبت ص : ٢٥٦ حمد بن عثمان شد و از پرداخت وجوه شرعى كه نزدش بود خوددارى كرد. «٧» ٤- ابو طاهر، محمد بن على بن بلال. او از اصحاب امام عسكرى عليه السلام بود كه پس‌