فصل هفتم: زندگانى امام كاظم عليه السلام‌ يك جلسه‌ مرورى بر زندگى امام كاظم عليه السلام‌ هفتمين پيشواى شيعيان در هفتم ماه صفر، سال ١٢٨ هجرى در «ابواء» «١» ديده به جهان گشود. «٢» نامى كه براى نوزاد انتخاب شد «موسى» بود كه تا آن روز در خاندان رسالت سابقه نداشت و يادآور مجاهدت‌ها و بت‌شكنى‌هاى موسى بن عمران بود.
مشهورترين كنيه‌اش «ابوالحسن» و «ابو ابراهيم» و معروف‌ترين لقب‌هايش كاظم، عبد صالح و باب الحوايج است.
مادر گرامى‌اش «حميده بربريّه» از بانوان با فضيلت و از خاندان بزرگ غير عرب بود.
او به حدّى از اصالت خانوادگى و فضائل انسانى برخوردار بود كه امام صادق عليه السلام درباره‌اش فرمود:
حميده همچون زر ناب از پليدى‌ها پاك است ... و اين از لطف خدا بر من و امام پس از من است كه پاى او را به خانه من گشود. «٣» موسى بن جعفر عليه السلام از نظر دانش، تقوا، زهد و عبادت سرآمد روزگار خويش بود.
تمام كسانى كه با زندگى آن حضرت آشنايى دارند در برابر عظمت روحى و شخصيّت الهى آن امام همام، سر تعظيم فرود آورده‌اند. ابن حجر عسقلانى- دانشمند و محدث اهل سنّت- مى‌نويسد: