خطاى خود پى بردند و فهميدند كه آنان خويشاوندان رسول خدا صلى الله عليه و آله و پرچمداران نهضت مقدس اسلام هستند و يزيد بدون جرم و دليل قانع‌كننده‌اى پدر وى را به شهادت رسانده و آنان را به اسارت گرفته است.
يزيد پس از رويارويى با موج اهل بيت گرايى توده مردم شام، حتى زنان حرمسراى خود، ناگزير از تغيير روش و تعديل سياست خود نسبت به اسيران شد و آنان را در ماندن به شام يا بازگشت به مدينه آزاد گذاشت، ولى آنان بازگشت به مدينه را برگزيدند.
در مدينه‌ كاروان اسيران پس از گذراندن يك دوره پر از رنج و محنت مضاعف در كوفه و شام، رهسپار مدينه شدند. در مسير راه براى تجديد ميثاق با شهيدان وارد كربلا شدند و همراه جابر بن عبداللّه انصارى به مدت سه روز به عزادارى و نوحه‌سرايى پرداختند.
آنگاه راه مدينه را در پيش گرفتند.
رسالت امام سجاد عليه السلام در مدينه از قبل از ورود اعضاى كاروان به شهر و سخنرانى و گزارش امام عليه السلام از حادثه كربلا در جمع استقبال كنندگان آغاز شد و تا زمان رحلت آن حضرت ادامه داشت.
پيشواى چهارم در اين مرحله از پيام رسانى، علاوه بر سخنرانى‌هاى عمومى و خصوصى براى افراد كه در جريان برگزارى مراسم عزادارى براى شهيدان و ديدارهاى خصوصى به‌منظور عرض تسليت به پيشگاه امام عليه السلام صورت مى‌گرفت، و تبيين ابعاد حادثه عاشورا از منظر دو جبهه حق و باطل، در عمل و رفتار نيز رسالت الهى خويش را به بهترين شكل انجام داد. در ذيل به پاره‌اى از اقدامات عملى اهل بيت عليهم السلام در مدينه كه در راستاى زنده نگهداشتن رويداد كربلا و پاسدارى از دستاوردهاى آن انجام مى‌گرفت، اشاره مى‌كنيم.
با ورود اهل بيت عليهم السلام به مدينه چهره شهر دگرگون و يكپارچه عزا و ماتم شد. مردم به احترام خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله لباس شادمانى را از تن بيرون كرده لباس عزا و ماتم پوشيدند و گروه گروه در مجالس سوگوارى كه از سوى بازماندگان شهدا برگزار مى‌شد شركت كرده به امام سجاد و زينب كبرى عليهما السلام و ديگر بازماندگان تسليت مى‌گفتند.
بطور طبيعى در اين گونه مجالس، مردم از چگونگى واقعه عاشورا، اهداف و