فصل دوم: زندگانى امام مجتبى عليه السلام‌ ٢ جلسه‌ سبط اكبر رسول اللّه صلى الله عليه و آله‌ نخستين مولود امامت، در نيمه رمضان، سال سوم هجرى در مدينه متولد شد. «١» رسول اكرم صلى الله عليه و آله با شنيدن خبر ولادت سبط خويش بسيار خوشحال شد و به خانه فاطمه عليها السلام آمد تا ميلاد فرزندش را به وى و برادرش على عليه السلام تهنيت گويد.
اسماء، نوزاد را كه در پارچه‌اى زرد رنگ پيچيده شده بود نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آورد. رسول خدا صلى الله عليه و آله دستور داد پارچه سفيدى بر نوزاد بپوشانند؛ آن گاه سبط خويش را در آغوش گرفت؛ در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفت و از سوى خدا نام «حسن» را بر او گذاشت. و در هفتمين روز از ولادتش با قربانى گوسفندى فرزندش را عقيقه كرد و موى سر نوزاد را تراشيد و هم‌وزن آن به نيازمندان صدقه داد. «٢» كنيه پيشواى دوّم «ابو محمّد» و مشهورترين القابش مجتبى، سبط و سيّد است.
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:
«حَسَنٌ سِبْطٌ مِنَ الْاسْباط.» «٣» حسن (در خير و بركت) امتى از امّت‌ها است.
و در سخنى ديگر فرمود: