را به ايمان آزموده است.
انتظار فرج با چنين مفهومى، سازنده و حركت‌زا است؛ از اين رو، در ميان عبادت‌هاى فردى و اجتماعى، جايگاه ويژه‌اى دارد و در بيان رسول اكرم صلى الله عليه و آله برترين عبادت دانسته شده است:
«افْضَلُ الْعِبادَةِ انْتِظارُ الْفَرَجِ.» «١» علّت آن شايد اين باشد كه انتظار فرج تبلور ولايت است؛ ولايتى كه درستى همه اعمال آدمى منوط به آن است و بدون آن هيچ كارى پذيرفته نيست. «٢» پايان غيبت‌ بدون شك، خورشيد وجود حضرت مهدى (عج) براى هميشه در پس پرده غيبت باقى نخواهد ماند و به تعبير بعضى روايات حتى اگر از دنيا بيش از يك روز باقى نمانده باشد، خداوند آن روز را آن قدر دراز خواهد كرد تا حضرت حجّت (عج) ظهور كند. «٣» آنچه در اينجا مطرح است زمان پايان غيبت آن حضرت است. براى روشن شدن اين مسأله چند نكته را يادآور مى‌شويم.
الف- وقت ظهور: روايات زيادى تصريح دارد كه وقت ظهور حضرت مهدى (عج) از اسرار الهى است و تنها خداوند از آن آگاهى دارد و هر كس براى آن، وقت تعيين كند، دروغگو است. امام صادق عليه السلام در اين باره مى‌فرمايد:
كسى كه براى (ظهور) مهدى ما وقت تعيين كند، خود را در علم خدا شريك پنداشته و (به دروغ) ادعا كرده كه بر اسرار الهى واقف است. «٤» ب- نشانه‌هاى ظهور: در روايات، براى حضرت مهدى (عج) نشانه‌هايى ذكر شده‌