تاريخ تحليلى پيشوايان - رفیعی، علی - الصفحة ٢٤٧
فرجش را بخواهد. «١» مادر پيشواى دوازدهم نرجس خاتون، «٢» دختر يشوعا، پسر قيصر، امپراتور روم، و مادرش از اولاد شمعون، وصى حضرت عيسى است. وى از چنان منزلتى برخوردار بود كه حكيمه، عمّه امام عسكرى عليه السلام- كه خود از بانوان بزرگ خاندان امامت به شمار مىرود- او را سرور خود و خانوادهاش خطاب مىكرد و خويش را خدمتگزار او مىدانست. «٣» اين بانوى گرامى گر چه در كشور روم و در كاخ سلطنتى امپراتور مىزيست و پيش از آشنايى با «بيت امامت»، كيش مسيحى داشت، ليكن دست تقدير و مشيّت الهى، او را به خانواده امامت منتقل ساخت تا آخرين شكوفه ولايت و امامت از دامن او برويد. «٤» نطفه يكتا ذخيره الهى به مشيّت پروردگار در رحم نرجس تكوّن يافت؛ امّا مراحل رشد جنينى آن برخلاف روند طبيعى بگونهاى بود كه هيچ اثرى از باردارى در مادرش نمودار نبود. بدين جهت حتّى نزديكترين افراد خانواده مانند حكيمه از موضوع باردارى نرجس خبر نداشتند تا لحظه ولادت كه امام عسكرى عليه السلام او را آگاه ساخت، و او كمك كرد تا حضرت مهدى (عج) متولد شد. «٥» شمايل و صورت و سيرت حضرت در روايات به دو گونه بيان شده است. در بعضى روايات، حضرت مهدى (عج) بطور كلّى در صورت و سيرت، شبيه پيامبر صلى الله عليه و آله معرفى