و آن گرامى با اشاره به وى خطاب به بستگان خود فرمود: «اين، برادر، وصىّ و جانشين من در ميان شما است. سخنش را بشنويد و از او پيروى كنيد.» «١» امام عليه السلام در طول مدت ٢٣ سال دوران رسالت همواره همراه و در كنار رسول خدا صلى الله عليه و آله بود؛ از شعب ابوطالب گرفته تا خوابيدن در بستر پيامبر صلى الله عليه و آله در «ليلةالمبيت»، جانشينى از پيامبر صلى الله عليه و آله در مكّه پس از هجرت آن گرامى به مدينه و انجام سفارش‌هاى وى، هجرت به مدينه و پيوستن به رسول خدا صلى الله عليه و آله در قبا، جانبازى‌ها و فداكارى‌ها در راه خدا در تمامى غزوات، به‌ويژه نبردهاى بدر، احد، خندق و خيبر كه اگر پيكارهاى پيروزمندانه و سرنوشت‌ساز اين پيشتاز اسلام نبود، چه بسا كفّار و مشركان در همان لشكركشى‌هاى آغازين، چراغ رسالت را خاموش و پرچم توحيد را سرنگون مى‌كردند.
اين سابقه درخشان و آن شايستگى‌هاى فردى و آگاهى‌هاى عميق و گسترده به كتاب و سنّت و شناخت كامل از رسالت الهى پيشوا و نيازهاى امت و خلاصه، قرابت و رابطه تنگاتنگى كه با پيام‌آور الهى داشت موجب شد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله پيش از رحلت خود و پس از انجام حجةالوداع، در غدير خم با معرفى حضرت امير عليه السلام به جانشينى خويش، دين امت را كمال بخشد، نعمت الهى رسالت را بر بندگان تمام كند و اسلام عزيز را آيين پسنديده حق معرفى نمايد.
حضرت فاطمه عليها السلام‌ حضرت فاطمه عليها السلام در روز جمعه بيستم جمادى‌الثانى، سال پنجم بعثت در مكه چشم به جهان گشود. «٢» مادر وى خديجه دختر خويلد، پسر اسد، پسر عبدالعزّى، پسر قصىّ، و از بانوان پاكدامن قريش به‌شمار مى‌رفت تا آنجا كه او را «طاهره» و «سيّده» زنان قريش مى‌خواندند. «٣» رسول گرامى اسلام به دستور الهى نام «فاطمه» را بر دخترش نهاد. «٤» فاطمه از ريشه‌