وى كتابى در تفسير نوشت كه زياد بن منذر راوى آن بوده است. «١» امام باقر عليه السلام در احاديث فراوانى به تشريح زندگى انبيا، و چگونگى برخورد آنان با طاغوتهاى زمان خود و مشكلاتى كه در راه تبليغ رسالت الهى متحمل شده‌اند، پرداخته و در اين ميان سيره رسول اكرم صلى الله عليه و آله و جنگهاى آن حضرت را با تفصيل بيشتر بيان كرده است. كه مورخان مشهورى مانند ابن هشام، واقدى، طبرى، بلاذرى و حلبى احاديث آن حضرت را در كتابهاى خود نقل كرده‌اند.
گستره علوم باقيمانده از «باقر العلوم عليه السلام» در موضوعات و رشته‌هاى مختلف به حدى است كه دانشمندان و صاحبنظران در وصفش نوشته‌اند:
از هيچ يك از فرزندان امام حسن و امام حسين عليهما السلام به اندازه آنچه كه از امام باقر عليه السلام در علوم مختلف از تفسير، كلام، فقه و احكام و حلال و حرام بيان گرديده، آشكار نشده است. «٢» ٤- تعليم و تربيت افراد مستعد امام باقر عليه السلام در دوران پربركت امامت خود موفق شد شاگردان زيادى را پرورش دهد.
تعداد شاگردان آن حضرت در منابع رجالى مختلف ذكر شده است. شيخ طوسى اصحاب و راويان امام عليه السلام را ٤٦٣ مرد و دو زن ذكر كرده است. «٣» فراگيران مكتب باقرالعلوم از نظر اعتبار و وثاقت و حتى اعتقاد، يكسان نبودند.
بعضى از آنان مثل ابان بن تغلب، سليمان بن مهران، عبدالملك بن عبدالعزيز، عبدالملك بن اعين، قاسم بن محمّد و ... وثاقتشان از سوى شيعه و اهل سنّت تأييد شده است.
بسيارى ديگر به دليل گرايش‌هاى عميق شيعى تنها مورد اعتماد اماميّه هستند. برخى نيز از قبيل حَكَم بن عُتَيْبَه، ربيعة بن ابى عبدالرحمان، عبداللّه بن عطاء مكّى، عمرو بن دينار مكّى و ... تنها از سوى اهل سنّت توثيق شده‌اند. «٤» تاريخ تحليلى پيشوايان ١٤٦ شرايط فرهنگى ص : ١٤٥