قانون اساسى براى اينكه مجلس خبرگان را از نفوذ هر يك از قواى سه گانه دور نگاه بدارد وضع مقررات مربوط به تعداد و شرايط خبرگان، كيفيت انتخابات و آئين‌نامه داخلى اين مجلس را به عهده خود آنان گذاشته است. «١» با توجه به اصل ١٠٨ قانون اساسى ممكن است شرايط نمايندگان و كيفيت تشكيل جلسات هر دوره‌اى تغيير يابد. شرايطى كه براى نمايندگى دوره اول اين مجلس در نظر گرفته شده بود، عبارت است از:
الف- اشتهار به ديانت و وثوق و شايستگى اخلاقى.
ب- آشنايى كامل به مبانى اجتهاد، سابقه تحصيل در حوزه‌هاى علميه بزرگ در حدّى كه بتوانند افراد صالح براى مرجعيت و رهبرى را تشخيص دهند.
ج- بينش سياسى، اجتماعى و آشنايى با مسائل روز.
د- معتقد بودن به نظام جمهورى اسلامى ايران.
ه- نداشتن سابقه سوء سياسى و اجتماعى. «٢» انتخاب خبرگان به صورت عمومى، مخفى و مستقيم است و تمامى تابعين كشور كه در روز اخذ رأى پانزده سال تمام داشته باشند مى‌توانند در انتخابات شركت كنند، مگر آنكه جزو صغار، مجانين و يا محرومين از حقوق اجتماعى باشند. «٣» تعداد خبرگان رهبرى براى هر استان يك نفر است، مگر در استانهايى كه بيش از پانصد هزار نفر جمعيت داشته باشند كه نسبت به هر پانصد هزار نفر جمعيت يك نماينده افزوده خواهد شد و در صورتى كه باقيمانده جمعيّت كمتر از پانصد هزار و بيش از دويست و پنجاه هزار نفر باشد براى آن يك نماينده در نظر گرفته خواهد شد.
دوره مجلس خبرگان هشت سال و محل تشكيل جلسات آن شهر مقدس قم است كه سالانه يك بار و هر بار به مدت پنج روز تشكيل مى‌شود و در مواقع ضرورى مى‌تواند جلسات فوق العاده تشكيل دهد.