هيأت وزيران حق دارد براى انجام وظايف ادارى و تأمين اجراى قوانين و تنظيم سازمانهاى ادارى به وضع تصويب نامه و آيين نامه بپردازد. هر يك از وزيران نيز در حدود وظايف خويش و مصوّبات هيأت وزيران حق وضع آيين نامه و صدور بخشنامه را دارد. ولى مفاد اين مقرّرات نبايد با متن و روح قوانين مخالف باشد.
دولت مى‌تواند تصويب برخى از امور مربوط به وظايف خود را به كميسيونهاى متشكل از چند وزير واگذار نمايد. مصوّبات اين كميسيونها در محدوده قوانين، پس از تأييد رئيس جمهور لازم الاجراست. «١» ب- مديريّت ادارى و اجرايى وزارت خانه‌ها:
گسترده‌ترين بخش قوه مجريه بخش ادارى و اجرايى آن است. وزير در عين آنكه در هيأت سياسى دولت عضويّت دارد و در امورى كه به تصويب هيأت وزيران مى‌رسد، نقش دارد و در اين صورت- طبق قانون اساسى «٢»- مسؤول اعمال ديگر وزيران نيز مى‌باشد، چون بالاترين مقام وزارت خانه مربوطه را به عهده دارد بايد بر اجراى تصميمات هيأت دولت در محدوده وزارت خانه خود نظارت كند و مراقبت نمايد كه مأموران دولت وظايف محوله را انجام داده و هيچ هزينه‌اى خارج از اعتبارات مصوب مصرف نشود.
ج- تنظيم لايحه بودجه:
چگونگى تنظيم لايحه بودجه يكى از ملاكهاى اساسى موفقيّت يا عدم موفقيّت دولت به شمار مى‌رود و حسن تنظيم آن خونى است كه در رگهاى پيكره دولت جريان دارد و موجب حيات و رشد آن مى‌گردد. روش تنظيم بودجه بدين صورت است كه هر وزارت خانه‌اى بودجه مورد نياز سالانه خود را تعيين و به هيأت دولت پيشنهاد مى‌كند.
پيشنهادها در سازمان برنامه و بودجه كه بطور مستقيم زير نظر رئيس جمهور اداره مى‌شود بررسى مى‌گردد.
بودجه سالانه كلّ كشور به ترتيبى كه در قانون مقرّر مى‌شود از طرف دولت تهيه و براى‌