درس هشتم: رهبرى‌ ١- اهميت رهبرى‌ مساله رهبرى همواره مساله بزرگ سياسى، فرهنگى و تربيتى بشر در طول تاريخ بوده است. امروزه نيز در جهان شاهد اهميت بسيار زياد و نقش تع آشنايى با انقلاب و نظام جمهورى اسلامى ١٠٠ اختيارات و وظايف مجمع تشخيص نظام:
ص : ٩٩ يين كننده آن در حيات و رشد ملتها هستيم. زندگى اجتماعى بشر، وجود رهبرى جامعه را ضرورى ساخته است.
به اعتقاد شيعه، امامان معصوم عليهم السلام علاوه بر آنكه پس از پيامبر اكرم (ص) متصدى زمامدارى جامعه اسلامى بوده‌اند يكى پس از ديگرى از سوى خداوند رهبرى مسلمانان را نيز برعهده داشته‌اند و اساساً در فرهنگ سياسى اسلام رهبرى و زمامدارى قابل تفكيك نيستند. نظام ملحد غربى كه خود را در پوشش دمكراسى پنهان كرده اصل رهبرى را منكر است و تنها به زمامدارى آنهم در مفهوم رياست و حكومت آن از طريق نامزدى احزاب سياسى و انتخابات عمومى اكتفا كرده است.
در زمان غيبت اگر چه شخص معينى براى تصدى حكومت تعيين نشده، ولى از سوى امامان معصوم عليهم السلام در اين زمينه معيارهايى بيان شده و مردم موظفند آن ملاكها و معيارها را در تعيين رهبر و زمامدار خود مد نظر قرار دهند.
در متون و كتابهاى معتبر اسلامى، روايات بسيارى وجود دارد كه از فقها به «جانشينان پيامبر (ص)، امينان رسولان، دژهاى اسلام، حاكمان بر مردم و وارثان پيامبران» ياد كرده است كه همگى دلالت بر حاكميّت الهى فقيه و لزوم گردن نهادن مردم به ولايت و رهبرى وى مى‌كند. اينك دو نمونه از اين روايات:
١- امير مؤمنان (ع) مى‌فرمايد: رسول اكرم (ص) فرمود: