مانند سردار رشيد اسلام چمران(ره) را نديده است-كه به هنگام شهادت همۀ ثروتش يك دست لباس نظامى بود -،و نسيم دل‌انگيز ارزش‌هاى ناب را در ميدان رزم سال‌هاى دفاع مقدس تجربه نكرده است،امروز اگر كسانى را ببيند كه روزى در صف رزمندگان و ايثارگران بوده‌اند و روزگارى براى دفاع از دين غريبانه در زندان قصر و اوين رژيم طاغوت گرفتار بوده‌اند اما اكنون يكه‌تاز ميدان دنيا گرايى‌اند،به اين نتيجه مى‌رسد كه ثروت و دارندگى، برازندگى است و بنابراين او براى رسيدن به ثروت و مواهب دنيا نه تنها نمى‌تواند به ارزش‌هاى الهى سال‌هاى دفاع پايبند باشد بلكه اين‌ها را مانع رسيدن خود به مقاصد كه همانا قدرت و ثروت است مى‌پندارد.از اين رو،اگر به او گفته شود امام راحل را الگو قرار بده كه ثروت چنانى نداشته است و به رهبر فرزانه اقتدا كن كه با كم‌ترين امكانات زندگى مادى، روزگار مى‌گذراند،باور نكرده و به سادگى تو مى‌خندد و با اشاره به برخى خواص سياسى و فرهنگى و مذهبى از برهان تمثيل بهره جسته،تصور و راه انحرافى خود را هچنان ادامه مى‌دهد.

راه برون رفت از اين معضل و بى‌توجهى به برخى خواص ناصالح تنها در اين است كه مردم تا جايى كه مى‌توانند،سعى كنند عالمان و خواصِ دلسوز و صالح و خداترس را بشناسند و در امور فرهنگى و سياسى و اجتماعى به سراغ آنها بروند و دكان عالمان بى‌عمل را تخته نمايند.در انتخاب خواص سياسى نيز بكوشند با رأى خود كسانى را برگزينند كه درد دين داشته و به ارزش‌هاى دينى باور دارند.

مقام معظم رهبرى درباره اهميت نقش خواص در گرايش مردم به ارزش‌ها مى‌فرمايد:

نكته سوم در باب وظايف ما مسئولان است در درجۀ اول،خود اين بنده حقير،بعد هم مسئولان دولتى،نمايندگان مجلس،مسئولان قضايى و ديگران وظيفه دارند...براى مردم دو چيز در درجۀ اول اهميت است:يكى مسائل زندگى مردم است كه برايشان خيلى مهم است و دوم مسألۀ دين و ارزش‌هاى اسلامى در نظر آن‌ها است...مردم از مسئولان اين انتظار را دارند.

ما در داخل كشورمان كم گرفتارى نداريم.ريشۀ گرفتارى‌ها از دو چيز است:اول از غفلت‌ها و كوتاهى‌ها و تنبلى‌ها و احياناً بد عمل كردن‌هاى خود ماست در رابطۀ با اموال عمومى،در رابطه با تجمل‌گرايى،در رابطه با پاسخ‌گويى به مردم در دستگاه‌هاى مختلف... [١].

[١] . راهبردهاى اساسى خدمتگزارى ،مؤسسه قدر ولايت،ص ٣١٥ و ٣١٦.