با شنيدن اين سخن،صداى ناله و واويلاى من بلند شد.فاطمه(س) دختر رسول خدا(ص) با شنيدن گريۀ من شروع به گريستن كرد.پيامبر در حالى كه نمى‌توانست از گريه خوددارى كند،از منزل بيرون رفت و فرمود:گريه‌كنندگان بايد بر جعفر گريه كنند.سپس به دخترش زهرا(س) فرمود:براى خانواده جعفر غذايى آماده كنيد.چون آنان گرفتار و مشغول عزادارى هستند.تا سه روز براى ما غذا مى‌آوردند و اين سنت ميان بنى‌هاشم ماندگار شد. [١]

نكاتى چند از اين داستان: ١.اهميت نقل خاطرات شهدا و رزمندگان؛٢.تكريم و گراميداشت خانوادۀ ايثارگران،از وظايف رهبران جامعه اسلامى؛٣.رسيدگى به مصيبت‌ديدگان عموماً و خانوادۀ شهيدان خصوصاً در ايام عزادارى.

معمار بزرگ انقلاب اسلامى،امام راحل(ره) نيز براى تكريم ايثارگران و رسيدگى به امور و حل مشكلات آنان و فرزندانشان تأكيد داشته و مى‌فرمود:

«به مسئولين محترم جمهورى اسلامى ايران،براى چندمين بار،سفارش مى‌كنم-و اين نصيحت و سفارش هميشگى است-كه قدر اين نعمت‌هاى بزرگ الهى را بدانند و در شرايط كنونى و آينده‌هاى دور،اولويت را به اين عزيزان و كسانى بدهند كه در راه اسلام خون داده‌اند و مبارزه كرده‌اند و به شدت از بهانه‌جويى و سنگ‌اندازى و مانع‌تراشى و كاغذبازى كه مانع رشد آنان و ملت دلاور ايران است،خوددارى ورزند.» [٢]

معظم له در بيان ديگرى يكى از ملاك‌هاى انتخاب و امتياز دادن به افراد را براى استفاده از امكانات و تصدى مسئوليت‌هاى اداره كشور مسأله جهاد و ايثارگرى معرفى مى‌كند:«به همۀ مسئولان كشورمان تذكر مى‌دهم كه در تقدم ملاك‌ها،هيچ ارزشى و ملاكى مهم‌تر از تقوا و جهاد در راه خدا نيست و همين تقدم ارزشى و الهى بايد معيار انتخاب و امتياز دادن به افراد و استفاده از امكانات و تصدى مسئوليت‌ها و ادارۀ كشور و بالاخره جايگزين همۀ سنت‌ها و امتيازات غلط مادى و نفسانى بشود.چه در زمان جنگ و چه در حالت صلح،چه امروز و چه فردا؛كه خدا اين امتياز را به آنان عنايت فرموده است و صرف امتياز لفظى و عرفى كفايت نمى‌كند،كه بايد هم در متن قوانين و مقررات و هم در متن عمل و عقيده و روش و منش

[١] . تاريخ يعقوبى، ج ٢،ص ٢٨٩.
[٢] . صحيفه نور، ج ٢٠،ص ٣٨ و ٣٩.