راهکارهای حفظ و نشر ارزشهای دفاع مقدس - خطیبی کوشکک، محمد - الصفحة ١٧ - ٣ نشر تذكرۀ شهداى دفاع مقدس
من فقط براى اسلام تمام سختىها را قبول مىكنم،تا ديگر هيچ مظلومى تنش به تازيانۀ ظلمى سرخ نشود و هيچ جنايتكارى هواى تجاوز به كشورهاى اسلامى به سرش نيفتد. [١]
امت شهيدپرور! هرگز دست از امام عزيزمان برنداريد كه اگر اين رجل الهى نبود،ما نيز نبوديم،شما نيز نبوديد و نسل آينده هم نبود.اگر امام نبود،جوانان ما به جاى جهاد با كفر،و عبادت در دل شب،در منجلاب فساد غوطهور بودند.اگر او نبود،آداب و رفتارمان چنان با فساد و تعدّى آميخته مىشد كه ديگر راه نجاتى نبود؛در شهر به جاى كتابخانه،مشروبفروشى و ميخانه بود.پس هر چه داريم،از اين مرد آسمانى داريم. [٢]
شهيدان،پيام خونين خود را در سينههاى ما حك كردند تا مرگ بىثمر و بىرنگ را به جاودانگى شهادت بدل كنيم.با بيداد درافتادند تا چگونه زيستن را به ما بياموزند و مردانه مردن را...شنهاى داغ بيابانهاى جنوب كه با خون شهيدان به سرخى نشسته است و سنگفرشهاى خيابانها كه از خون،گرمى گرفتهاند،حضورشان را فرياد مىزنند و...تاوان خون به ناحق ريخته شدهشان را طلب مىكنند.
و تو اى برادر! بدان كه مسئوليت سنگينى بر دوش ما گذاشته شده است و راهى دراز در پيش رو داريم.امام بزرگوارمان اين راه و هدف را مشخص كردهاند؛آن جايى كه مىفرمايند:
جهان بداند ايران راه خدا را يافته است و تا قطع منافع آمريكاى جهانخوار-اين دشمن كينهتوز مستضعفان جهان-مبارزهاى آشتىناپذير با او دارد. [٣]
و من با گامهاى بلند به خاكريز دشمن هجوم مىبرم تا آمريكاى جنايتكار را از سرزمين پاك و خونين ايران اسلامى بيرون كنم.
مادرم! امام حسين(ع) فرياد مىزند:«هل من ناصر ينصرنى؟»آيا من مىتوانم او را بىيار و ياور بگذارم؟
به خدا قسم آنقدر مىروم،آنقدر مىجنگم و دشمن را نابود مىكنم،تا شهادت مرا در آغوش كشد. [٤]
[١]
[٢]
[٣]
[٤]