الف.خالد بن وليد از دشمنان سرسخت پيامبر(ص) و مسلمانان بود و در جنگ‌هايى عليه آن حضرت شركت كرده بود.وى با رفتار كريمانۀ پيامبر(ص)،اسلام آورد و به جبهۀ مسلمانان پيوست. [١]

ب.ابوسفيان پسر حرب از سرسخت‌ترين دشمنان پيامبر بود و تا قبل از فتح مكه جنگ‌ها عليه پيامبر(ص) راه انداخت و در فتح مكه مسلمان شد.پس از پيروزى مسلمانان بر هوازن مقدار بسيارى (سى هزار مثقال) نقرۀ غنيمتى را در برابر رسول خدا جمع آورده بودند.

ابوسفيان موقعى كه نقره‌ها همچنان انباشته بود،نزد پيامبر آمد و گفت:اى رسول خدا،اكنون ثروتمندترين مرد قريش شده‌اى! پيامبر(ص) لبخندى زد.ابوسفيان گفت:چيزى از اين مال به من ببخش.پيامبر(ص) فرمود:اى بلال،سه هزار مثقال براى او وزن كن و صد شتر هم به او بده.ابوسفيان گفت:پسرانم يزيد و معاويه هم هستند.پيامبر فرمود:بلال به هر يك از آنها نيز سه هزار مثقال نقره و صد شتر بده.ابوسفيان گفت:به راستى تو كريم و بزرگوارى.پدر و مادرم فدايت باد! در آن هنگام كه با تو جنگ و ستيز مى‌كردم،بهترين هماورد بودى؛و امروز كه با تو از در صلح و دوستى درآمدم،بهترين دوستى.خدا به تو پاداش دهاد. [٢]

ج.امام على(ع) بر فراز منبر بود،مردى آمد سؤالى پرسيد.حضرت فوراً جواب گفت.

مردى از خوارج در ميان مردم فرياد برآورد:« قاتله اللّه ما افقهه ؛خدايش بكشد،چقدر دانا است!»ياران حضرت برآشفتند،ولى امام عليه‌السلام فرمود:«رهايش كنيد،او تنها به من دشنام داده است.»

خوارج به امام على(ع) در نماز اقتدا نمى‌كردند،زيرا وى را مشرك مى‌پنداشتند،اما به مسجد مى‌آمدند و هنگام نماز،امام را مى‌آزردند.روزى حضرت به نماز ايستاده بود.مردم نيز به او اقتدا كرده بودند كه يكى از خوارج به نام«ابن الكوّاء»فريادش به تلاوت آيه‌اى كه با آن به حضرت كنايه مى‌زد،بلند شد: «وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ» (زمر:٦٥) .امام عليه‌السلام هنگام تلاوت قرآن سكوت كرد تا او آيه را به آخر برساند،سپس نمازش را ادامه داد.بعد از چند مرتبه تلاوتِ مرد خارجى كه قصد بر

[١] . مغازى،تاريخ جنگ‌هاى پيامبر(ص)، محمد بن عمر واقدى،ترجمه محمود مهدوى دامغانى،ج ٣،ص ٨٤٧.
[٢] .همان،٧١٩.