هنرپيشگان بايد در مسير رواج ارزش‌هاى مقبول غربيان باشد و اين يعنى چشم‌پوشى بر ارزش ملى و دينى؛يعنى ناديده گرفتن ارزش‌هايى كه جوانان و پيران و ملت غيور ايران با فداكارى و اهداى جان و مال خود آن‌ها را در اول انقلاب و سال‌هاى حماسه دفاع احيا نموده‌اند.امروز اگر بخواهيم از گذشتۀ خود عبرت بگيريم بايد بار ديگر رويكردهاى فرهنگى سينماها را اصلاح نموده،در خدمت نشر ارزش‌ها قرار دهيم.

٣-٧.تلويزيون

از كارآمدترين مصاديق بيان،رسانه‌اى است كه در عرصه‌هاى اجتماعى و فرهنگى بيشترين تأثير را دارد.تلويزيون به دليل بهره‌ورى از ويژگى‌هاى خاص و با توجه به گسترۀ ميدان عمل،مى‌تواند جنبه‌هاى متعددى از زندگى فردى و جمعى را تحت تأثير قرار دهد كه ارزش‌ها از جمله آن‌ها است.

اين رسانه در صورتى مى‌تواند در جهت انسجام اجتماعى و حفظ و نشر ارزش‌ها به كار گرفته شود كه تنها در انحصار دولت باشد،اما اگر در اختيار احزاب و گروه‌ها قرار گيرد، كارآيى آن بسيار بعيد به نظر مى‌آيد.ژان كاژينو،دانشمندِ صاحب نام علوم ارتباطات،در اين باره مى‌گويد:«در نظامى كه تلويزيون در انحصار دولت است و قدرت سياسى هم انحصارى است و ايدئولوژى نظام حاكم هم مردمى است،تلويزيون راحت مى‌تواند وحدت جامعه را حفظ كند.اما اگر دولت بخواهد به عقايد مختلف احترام بگذارد و هم ارزش‌هاى مورد علاقه خود را حفظ كند و در اين راه تلويزيون را در انحصار خود نگيرد كارش مشكل خواهد بود.» [١]

به فرمودۀ امام خمينى(ره)«تلويزيون يك دانشگاه عمومى است».اين دانشگاه مى‌تواند عامل مهمى براى بقا و تقويت ارزش‌هاى اسلامى باشد.تلويزيون اين قابليت را در دوران هشت ساله دفاع مقدس به خوبى نشان داده است.اين رسانه با توليد و نمايش مجموعه‌هايى مانند:امام على(ع)،تنهاترين سردار،ولايت عشق،مردان آنجلس،مريم مقدس و ده‌ها فيلم و مجموعه ديگر،به خوبى توانست نقش‌آفرين باشد.

آرى،اين رسانه با قابليت‌هايى كه دارد،در صورت هدايت و برنامه‌ريزى مسئولانه و

[١] .قدرت تلويزيون،ژان كاژينو،ترجمۀ على اسدى،انتشارات اميركبير،تهران،١٣٦٤،ص ١٨٤.