دل‌انگيزترين سخنانى است كه با قلم عشق در لحظات شهادت نگارش شده‌اند؛از رو خواندن آنها نه تنها دل ما را جلا مى‌دهد،بلكه باعث تحول در فرزندان و دانش‌آموزان و دانشجويان و همۀ شنوندگان مى‌شود.

بسيار زيبنده است كه ما در كنار قرآن و نهج‌البلاغه و مفاتيح الجنان،وصيت‌نامه‌هاى شهدا را نيز در خانه نگهدارى كنيم و هرگاه دل از سختى روزگار و حيلت افكار به ستوه آمد، در جمع اعضاى خانواده،فرازهايى از آن را قرائت نماييم.آن گاه شاهد تأثير اين سخنان ملكوتى در خود و مخاطبان خواهيم بود.حتى معلمان در مدرسه و اساتيد در دانشگاه‌ها بايد وصيت‌نامه‌هاى شهدا را جزء تعاليم و آموزش ضرورى خود بدانند و از كلمات گهربار آنها در رفع معضلات فرهنگى و اخلاقى متعلمان و دانشجويان خود بهره ببرند.

خداوند متعال،به معلمى كه صحيفۀ نورانى شهيدان را متن تعليم خويش قرار دهد، عنايات خود را نازل مى‌كند و نقش و كلام و گفتار او را جاذبه‌اى معنوى و تأثيرگذار مى‌بخشد و او را صياد دل‌هاى مستعد جوانان قرار مى‌دهد.

ما بخشى از پيامها و محور انتظارات شهيدان را در كتاب«عاشقان بى‌ادعا»آورده‌ايم.اينك بيان آن را در اين جا هم سرشار از بركت و فايده مى‌دانيم.

يكى از بهترين راه‌هاى شناخت شخصيت و انديشه و مرام رزمندگان و شهيدان،پيامها و وصيت‌نامه‌هايى است كه از خود به يادگار گذاشته‌اند؛به طورى كه انسان مى‌تواند با مطالعۀ آنها،به اهداف و انتظارات و دغدغه‌هاى درونى آنان پى ببرد و قضاوت صحيحى دربارۀ عملكرد آنها داشته باشد.

اوصاف و مجاهدت رزمندگان و شهيدان ما به عنوان بندگان مخلص و خداجو و بى‌ادعا، در لسان اولياء و مسلمانان با تقوا،سارى و جارى است و حتى در اغلب موارد از كار رزمندگان خداجو به اعجاز و شگفتى ياد مى‌كنند و به راستى كه يكى از مصاديق عمل صالح، همان ذكر و يادآورى عمل زيبا و تحسين‌برانگيز صالحان زمين است.

به قول سعدى: چو خواهى كه نامت بود جاودان مكن نام نيك بزرگان نهان

به هر حال،استفاده از تاريخ و تجارب زندگى صالحان،مى‌تواند متضمن سعادت دنيا و آخرت انسان باشد؛به ويژه پيام‌ها و سفارش‌هاى شهيدان ما گنجينۀ معرفت و منبع شناخت و هدايت است،كه اگر ما به درستى از آن بهره‌گيرى نماييم و فكر و انديشۀ جوانان و نوجوانان نسل حاضر را با آن آشنا كنيم،يقيناً از خطر هجوم فرهنگى بيگانگان مصون خواهيم ماند.

اگر با دقت به محتواى پيام‌ها و انتظارات شهيدان و رزمندگان توجه كنيم،درمى‌يابيم كه محور اصلى پيام‌ها و سفارش‌ها،همان است كه اولياى الهى،پيروان و بازماندگان خود را بدان سفارش مى‌كنند.

براى مثال،مولاى متقيان على(ع) در بهره‌مندى از تاريخ و تجربۀ گذشتگان،به فرزند خود مى‌فرمايند:

وَاعْلَمْ يٰا بُنَىَّ انَّ أَحَبَّ مٰا أَنْتَ ٰاخِذٌ بِهِ الَىَّ مِنْ وَصِيَّتىٖ تَقْوَى اللّٰهِ...وَالْأَخْذُ بِمٰا مَضىٰ عَلَيْهِ الْأَوَّلُونَ مِنْ آبٰائِكَ وَالصّٰالِحُونَ مِنْ اهْلِ بَيْتِكَ. [١]

بدان اى پسرم پسنديده‌ترين چيزى كه از وصيت من مى‌توانى بگيرى تقواى الهى...و پذيرش آن عقايد و اعمالى است كه نياكان گذشته و صلحاى خاندان تو آن‌ها را پذيرفته بودند.

به قول ناصر خسرو: مرا اين روزگار آموزگار است كزين به نيست ما را آموزگارى

به راستى كه رزمندگان و شهيدان و ايثارگران سرافراز ما پيامى جز اين نداشتند كه به طور مكرر بازماندگان را به سوى خدا،سيرت اهل بيت (عليهم‌السلام) و پرهيز از دنيا و حفظ احكام شريعت و قرآن دعوت كنند.

ما در اين مقال از بين انبوه پيام‌ها و وصيت‌نامه‌ها،موضوعات مشترك را استخراج كرديم و به صورت پيام جمعى رزمندگان و شهيدان و آزادگان سرافراز به حضورتان تقديم مى‌داريم.

مهم‌ترين محورهاى پيام

١.[پشتيبانى از]ولايت فقيه

٢.[برپايى]نماز[و نماز جماعت]

٣.جلب رضايت خدا

[١] .همان،نامه ٣١.