معرفى فرموده و در هر يك از سور قرآنيه آن را تكرار فرموده، تا دلبستگى بندگان به رحمت واسعه آن ذات مقدس، روزافزون شود و دلبستگى به رحمت حق، منشأ تربيت نفوس و نرم شدن قلوب قاسيه شود. با هيچ چيز مثل بسط رحمت و رأفت و طرح دوستى و مودت نمى‌توان دل مردم را به دست آورد و آنها را از سركشى و طغيان بازداشت؛ و لهذا انبياى عظام، مظاهر رحمت حق- جلّ و علا- هستند، چنانچه خداى تعالى معرفى رسول اكرم- صلى اللَّه عليه و آله و سلّم- را فرموده در آخر سوره توبه، كه خود سوره غضب است به اين نحو: لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ‌؛ [١] و در شدّت شفقت و رأفت آن بزرگوار بر همه عائله بشرى، بس است آيه شريفه اول سوره شعراء كه فرمايد: لَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ‌؛ [٢] و در اوايل سوره كهف كه فرمايد: فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ عَلى‌ آثارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَدِيثِ أَسَفاً. [٣] سبحان اللَّه! تأسف به حال كفار و جاحدين حق؛ و علاقه‌مندى به سعادت بندگان خدا، كار را چقدر به رسول خدا- صلى اللَّه عليه و آله- تنگ نموده كه خداى تعالى او را تسليت دهد و دل لطيف او را نگهدارى كند كه مبادا از شدت همّ و حزن به حال اين جاهلان بدبخت، دل آن بزرگوار پاره شود و قالب ته كند.

- شرح حديث جنود عقل و جهل؛ ص ٢٣٢- ٢٣٥

[١] همانا پيامبرى از خودتان براى شما آمد كه سنگين است بر او گمراهى شما، و [در نجات شما] حريص است و به مؤمنان مهربان و دلسوز است (توبه/ ١٢٨).

[٢] [اى رسول ما] نزديك است جان خود را از دست بدهى از اينكه آنها ايمان نمى‌آورند (شعراء/ ٣).

[٣] [اى رسول ما] نزديك است جان خود را از غم و اندوه ايمان نياوردن آنها به اين قرآن، از دست بدهى (كهف/ ٦).