ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥ - بيا سوى خورشيد

بهار از پشت چشمان تو ظاهر مى‌شود روزى‌

زمين با ماه تابانت، مجاور مى‌شود روزى‌

صدايت مى‌رسد از پشت پرچين‌ها و دالان‌ها

سكوت راه، در گامت مسافر مى‌شود روزى‌

به جز رنگين‌كمان در شهر، ديوارى نمى‌ماند

خدا در كوچه‌هاى شهر، عابر مى‌شود روزى‌

بيابان‌ها به گِرد كوه‌ها چون تاك مى‌پيچند

زمين، سرمست از اين رقص مناظر مى‌شود روزى‌

تمام بركه‌ها را خوى دريا مى‌دهى اى ماه‌

درخت از شوق تو مرغ مهاجر مى‌شود روزى‌

ترنج آفرينش، قصرى از آيينه خواهد شد

حرير نور و گل، فرش معابر مى‌شود روزى‌

بُتان بر شانه محراب و منبر سايه افكندند

تو مى‌آيى، خدا سلم منابر مى‌شود روزى‌

چه باك از طعنه ناباوران؟ ما خوب مى‌دانيم‌

كه شب مى‌ميرد و خورشيد ظاهر مى‌شود روزى‌

سمند نور، زلف تيرگى‌ها را برآشوبد

به فرمانى كه از چشم تو صادر مى‌شود روزى‌

تو باقى مانده حقى، به زيتون و زمان سوگند

تمام عصرها با تو معاصر مى‌شود روزى‌

در و ديوار، ديوان غزل‌هاى تو خواهد شد

و حتى سنگ، با نام تو شاعر مى‌شود روزى‌