در سال ٢٠٠٢ ميلادى تعدادى از نويسندگان ايرانى كه به لبنان سفر كرده بودند، ديدارى با جرج جرداق داشتند كه، شرح آن را به قلم خودشان براى خوانندگان گرامى موعود مى‌آوريم.

خانه جرج جرداق، در محله الحمرا است. محله‌اى مسيحى نشين در شمال غرب بيروت. بيروت نمايشگاهى است از ملل و مذاهب. شوخى نيست، كشورى با حدود ١٠ هزار كيلومتر مربع مساحت و ٣ ميليون نفر جمعيّت، ١٨ مذهب رسمى دارد. تا پيش از رفتن به لبنان همواره برايم سؤال بود كه هويت يك لبنانى چگونه تعريف مى‌شود؟ چه مؤلفه‌هايى هويت لبنانى را مى‌سازد؟ كشورى به اين كوچكى چگونه توانسته است تا اين حد خبرساز باشد و در فرهنگ پيشرو؟ چه چيزى جز زبان، اين كشور را كه در آن هيچ نماد عربى- پوشش، معمارى، حتى آب و هوا!- ديده نمى‌شود، با ساير كشورهاى عرب پيوند داده است؟ تقابل مدرنيسم فرانسوى و سنت عربى چه آش در هم جوشى را پديد آورده است؟ كهن الگوى انسان لبنانى كيست؟ با احتساب ترافيك بيروت حدود ٥ دقيقه زودتر از زمان ملاقات، به محله الحمرا رسيده‌ايم. راننده رايزن، كنار كافه‌اى نُقلى مى‌ايستد و ما نشانى را براى دو پيرمردى كه پشت ميز نشسته‌اند مى‌خوانيم هر دو به تأسف سر تكان مى‌دهند كه شارع امين مشرق را نمى‌شناسند. بعد با ناراحتى مى‌گوييم كه با استاد جرج جرداق قرار داريم. ناگهان از جا مى‌پرندو مى‌گويند، خانه جرج جرداق دو خيابان آن طرف‌تر است. با راهنمايى آن‌ها به راحتى منزل را پيدا مى‌كنيم. الحمرا محله‌اى است مرفه‌تر از ساير محلات بيروت و دست كم اسمش ما را به ياد قصر الحمرا مى‌اندازد. انتظارش را نيز داشتيم. نويسنده‌اى كه يك كتابش در جهان تشيع بيش از يك ميليون نسخه، فروش داشته است، بايد هم در چنين محله‌اى زندگى كند. امّا ... واقعيت آن است كه هرچه از خيابان اصلى دورتر شديم، بيشتر شك كرديم! خانه جرج جرداق يك آپارتمان معمولى در يك ساختمان قديمى در خيابانى متوسط بود. اسمش را روى يك زنگ پيدا كرديم. خودش جواب داد و در را باز كرد. چشمتان روز بد نبيند. قصر الحمرا، آپارتمانى بود حدود ١٠٠ متر، مملو از روزنامه وكتاب و بروشور،