ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٤ - شيعه در قرآن كريم
شيعه در چند خط
محمد تيجانى سماوى
در سالهاى اخير، به ويژه پس از پيروزى انقلاب اسلامى در ايران، گفتوگوهاى زيادى درباره شيعيان مطرح مىشود، هماكنون تبليغات غربى و وسايل ارتباط جهانى، مشخصاً شيعيان ايران را هدف قرار دادهاند و آنان را گاهى ديوانگان خدا و گاهى تروريست معرفى مىكنند و همين صفت نيز به شيعيان لبنان سرايت كرد، زيرا منافع آمريكا و غرب را در بيروت مورد هجوم قرار داده، معدوم ساختند و بدينسان آنان را افراطى توصيف نمودند. سپس اين اوصاف را بر تمام شيعيان جهان، عموميّت دادند. بلكه حتى به گروهها و نهضتهاى اسلامى در تمام نقاط دنيا، همين صفتها بخشيدند هرچند بيشتر آنان سنى هستند و هيچ ارتباطى با شيعيان ندارند.
ما هيچ اهميتى به رسانههاى غربى و دشمنان اسلام و آنچه در تحليلهاى خود از اوهام و دروغها مىنويسند نمىدهيم زيرا هر دشمنى ممكن است، دوست شود مگر دشمنان در دين، ولى آنچه مايه تأسّف مىگردد سخنان برخى مسلمانان درباره شيعيان است، كه بدون استناد به دليل و برهان روشنى و بدون تحليل و بررسى، سخنان ديگران را بازگو مىكنند.
به هر حال گذشته از اينكه در كتابمان «الشيعه هم اهل السنة» ١ تعريفى حقيقى از اين گروه ارائه دادهايم، لازم است گوشهاى از سخنان خدا و رسولش را درباره شيعيان يادآور شويم، سپس گوش فرا دهيم به سخنان علما و انديشمندان مخالف و موافق.
شيعه در قرآن كريم
خداى سبحان مىفرمايد: «إِنَّالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ؛ ٢ آنان كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام دادند، همانا آنان بهترين مردم هستند».
جلالالدّين سيوطى (دانشمند بزرگ اهل سنّت) در تفسير معروفش به نام «الدر المنثور فى التفسير بالامأثور»، در تفسير اين آيه، چنين مىنويسد:
«ابوهريره گويد: آيا از مقام و منزلت فرشتگان نزد خداوند تعجب مىكنيد؟ به آن كسى كه جانم در دست او است سوگند، به تحقيق مقام بنده مؤمن نزد خداوند در روز قيامت، بالاتر از مقام فرشته است اگر مىخواهيد بخوانيد:
«إِنَّالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ».
عايشه گويد: به رسول خدا (ص) عرض كردم: گرامىترين بندگان نزد خداوند چه كسانى هستند؟ فرمود:
اى عايشه! آيا نمىخوانى اين آيه را:
«إِنَّالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ».
جابر بن عبدالله گويد: نزد رسول خدا (ص) بوديم، على وارد شد. سپس رسول خدا (ص) فرمود: