ماهنامه موعود
(١)
شماره هشتاد و سوم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
منتظر بر كرانه غدير
٢ ص
(٤)
از ميان خبرها
٤ ص
(٥)
تبليغ بهاييت
٤ ص
(٦)
هشدار مرجع تقليد درمورد گسترش روزافزون صوفى گرى
٤ ص
(٧)
حمله به ايران و انديشه مهدويت
٤ ص
(٨)
زندان؛ به جرم پخش شيرينى در نيمه شعبان!
٤ ص
(٩)
ناو هواپيمابر آمريكا راهى خليج فارس شد
٤ ص
(١٠)
حفارى خانه حضرت ابراهيم (ع) در عراق
٤ ص
(١١)
سلاح نفت برنده تر از هر شمشيرى
٥ ص
(١٢)
دعوت براى يورش به مسجدالاقصى
٥ ص
(١٣)
روز جهانى مبارزه با وهابيت و تروريسم
٥ ص
(١٤)
اعضاى ائتلاف انتفاضه مهجر، تاكنون علاوه
٥ ص
(١٥)
كتاب موهن نسبت به امامت امام زمان (ع)
٥ ص
(١٦)
نامه شيعيان يمن به عدالت خواهان جهان
٥ ص
(١٧)
آموزش بعثى ها توسط انگليسى ها براى عمليات تروريستى در ايران
٥ ص
(١٨)
باده بده ساقى ولى زخم غدير
٦ ص
(١٩)
فضيلت على (ع) در شب معراج
٧ ص
(٢٠)
سيماى اميرالمؤمنين (ع) در آثار اهل سنّت
٨ ص
(٢١)
على (ع)، اميرالمؤمنين
٨ ص
(٢٢)
روشن كننده حق از باطل پس از پيامبر (ص)
٨ ص
(٢٣)
فضايل بى شمار
٨ ص
(٢٤)
محبّت واجب شده
٩ ص
(٢٥)
محور بعثت پيامبران
٩ ص
(٢٦)
موجب نيك بختى
٩ ص
(٢٧)
نقطه مقابل حرارت دوزخ
٩ ص
(٢٨)
با على (ع) همراه شويد
٩ ص
(٢٩)
غدير، منشور بعثت سفير
١٠ ص
(٣٠)
امامت
١١ ص
(٣١)
خطبه غدير
١١ ص
(٣٢)
بلند كردن اميرالمؤمنين (ع) و معرفى وى به حاضران
١٣ ص
(٣٣)
اهميت مسئله امامت و تأكيد بر آن
١٣ ص
(٣٤)
كارشكنى منافقان
١٣ ص
(٣٥)
دوستان و دشمنان اهل بيت (ع)
١٤ ص
(٣٦)
حضرت مهدى (ع)
١٤ ص
(٣٧)
آماده كردن مردم براى گرفتن بيعت
١٤ ص
(٣٨)
بيان حلال و حرام و واجبات الهى
١٤ ص
(٣٩)
بيعت گرفتن رسمى
١٥ ص
(٤٠)
قرآن برتر است يا عترت؟
١٦ ص
(٤١)
ميهمان ماه
١٩ ص
(٤٢)
گل ظهور
١٩ ص
(٤٣)
سبزپوش
١٩ ص
(٤٤)
ختم غزل
١٩ ص
(٤٥)
سوار بال سپيده
٢٠ ص
(٤٦)
سوار سپر پوش قله خورشيد
٢٠ ص
(٤٧)
چشم انتظار
٢٠ ص
(٤٨)
گفتگوى اختصاصى موعود با دكتر استفان سايزر
٢٢ ص
(٤٩)
امام مهدى (ع) شفاعت كننده امت پيامبر (ص)
٢٥ ص
(٥٠)
خصومت ديرينه مسيحيت غرب با اسلام و پيامبر (ص)
٢٦ ص
(٥١)
شبهات عليه جهاد در اسلام
٢٦ ص
(٥٢)
استراتژى جديد غرب عليه اسلام
٢٧ ص
(٥٣)
ناكامى توطئه ها عليه اسلام
٢٨ ص
(٥٤)
سلطه يهوديان بر هاليوود
٣٠ ص
(٥٥)
هاليوود، سياست و پنتاگون
٣٢ ص
(٥٦)
نگرش اديان ايرانى به مسئله موعود
٣٤ ص
(٥٧)
هوشيدر، موعود زرتشت
٣٤ ص
(٥٨)
هوشيدر ماه
٣٥ ص
(٥٩)
سوشيانس
٣٥ ص
(٦٠)
خصوصيات سوشيانس
٣٦ ص
(٦١)
رسالت سوشيانس
٣٦ ص
(٦٢)
موعود دين مانى
٣٦ ص
(٦٣)
موعود دين مزدك
٣٧ ص
(٦٤)
سرانجام سخن
٣٧ ص
(٦٥)
معرفت امام زمان (ع) از ديدگاه شيخ صدوق
٣٨ ص
(٦٦)
مبانى اعتقاد به امامت
٣٨ ص
(٦٧)
حكايت ديدار
٤٢ ص
(٦٨)
سلوك بلا
٤٥ ص
(٦٩)
يكّه و تنها شدن ولى الهى
٤٥ ص
(٧٠)
1- شرايط تنها شدن امام حسين (ع)
٤٦ ص
(٧١)
2- عوامل تنهايى ولى خدا
٤٦ ص
(٧٢)
3- علت باز ماندن افراد از يارى ولى خدا
٤٩ ص
(٧٣)
قيام سيدالشهدا (ع)، قيام براى خدا
٥٢ ص
(٧٤)
شگفتى قيام سالار شهيدان
٥٢ ص
(٧٥)
درك نادرست از قيام امام حسين (ع)
٥٣ ص
(٧٦)
انگيزه اصلى قيام كربلا
٥٣ ص
(٧٧)
تسليم حق و حفظ ايمان
٥٤ ص
(٧٨)
لقمه حرام و سياهى قلب انسان
٥٤ ص
(٧٩)
حقيقت شهادت
٥٤ ص
(٨٠)
از نبى اعظم تا وصى خاتم
٥٦ ص
(٨١)
مهرنگاه
٦٠ ص
(٨٢)
اشاره
٦٠ ص
(٨٣)
پرسش شما، پاسخ موعود
٦١ ص
(٨٤)
خواستگارى گنجشك
٦٣ ص
(٨٥)
خواستگارى گنجشك
٦٣ ص
(٨٦)
گنجشك مدعى و بساط سليمان
٦٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٨ - مبانى اعتقاد به امامت

معرفت امام زمان (ع) از ديدگاه شيخ صدوق‌

(قسمت پايانى)

ابراهيم شفيعى سروستانى‌

مبانى اعتقاد به امامت‌

شيخ صدوق (ره) پس از بيان ويژگى‌هاى دوازده‌گانه پيشوايان معصوم، چند موضوع مهم را كه در ارتباط ميان مردم و اين پيشوايان بايد مورد توجه قرار گيرد، يادآورى مى‌كند هر يك از اين موضوع‌ها، از اساس اعتقاد به امامت و ولايت به شمار آمده و بيان‌كننده جايگاه امام معصوم (ع) در جامعه است.

در اينجا براى روشن‌تر شدن موضوع، ابتدا هر يك از موضوع‌هاى كليدى ياد شده را مطرح مى‌كنيم و آن‌گاه با استفاده از آيات قرآن و روايات معصومين (ع) به تبيين مبانى و مستندات آنها مى‌پردازيم.

١. دوست داشتن امامان معصوم، ايمان و دشمن داشتن آنها كفر است‌

نخستين موضوعى كه شيخ صدوق (ره) در تبيين مبانى اساسى امامت و ولايت شيعى به آن اشاره مى‌كند، ضرورت دوستى با امامان معصوم و ترك دشمنى با آنها، به عنوان مرز ايمان و كفر است. ايشان دوستى با اهل‌بيت (ع) را عين ايمان و دشمنى با آنها را عين كفر دانسته است و مى‌فرمايد:

واجب است معتقد باشد دوست داشتن آنها ايمان و دشمن داشتن آنها كفر است.[١]

از جمله در يكى از اين روايات مى‌خوانيم:

خداوند سبحان نگاهى به زمينيان كرد و مرا از ميان آنها برگزيد، آن‌گاه نگاهى ديگر كرد و على را [به عنوان‌] برادر، ياور، وارث، وصى، جانشين من در امتم و سرپرست هر مؤمن پس از من برگزيد. هر كس او را به سرپرستى گيرد، خدا را به سرپرستى گرفته و هر كس با او به دشمنى برخيزد، با خدا به دشمنى برخاسته، هر كس او را دوست بدارد، [هم‌] او خدا را دوست مى‌دارد و هر كس با او دشمنى كند، خدا هم با او دشمنى مى‌كند. او را دوست ندارد مگر مؤمن و او را دشمن ندارد مگر كافر.

آن حضرت در روايت ديگرى خطاب به اميرمؤمنان على (ع) مى‌فرمايد:

اى على! تو را دوست ندارد مگر كسى كه از دامان پاكيزه‌اى به دنيا آمده و با تو كينه‌ورزى نمى‌كند، مگر كسى كه از دامن ناپاكى متولد شده است، و تو را به سرپرستى نمى‌گيرد مگر مؤمن و با تو دشمنى نمى‌كند مگر كافر.

در اين ميان، عبدالله بن مسعود مى‌پرسد:

اى فرستاده خدا! نشانه انسان‌هاى ناپاك و كافر در زمان حياط خودتان را كينه‌ورزى نسبت به على و دشمنى با او بيان كردى، نشانه ناپاك و كافر پس از شما در حالى كه شخص با زبان اظهار اسلام مى‌كند، ولى آنچه را در دل دارد، پوشيده مى‌دارد، چيست؟

آن حضرت در پاسخ او، پس از معرفى جانشينان امام على (ع) مى‌فرمايد:

تنها كسانى كه از دامانى پاك به دنيا آمده‌اند، آنها را دوست دارند و تنها كسانى كه از دامانى ناپاك متولد شده‌اند، با آنها كينه‌ورزى مى‌كنند. تنها مؤمنان‌