ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٥

٢. ظهور شخصى در ايران به نام سيد خراسانى و فرمانده نيروهاى او، شعيب بن صالح؛ كه به اختصار چند روايت در اين‌باره ذكر مى‌شود.

از امام كاظم عليه السلام روايت شده كه فرمودند:

مردى از قم، مردم را به سوى خدا دعوت مى‌كند، افرادى گرد او جمع مى‌شوند كه قلبهايشان همچون پاره‌هاى آهن ستبر است كه بادهاى تند حوادث، آنان را نمى‌لغزاند، از جنگ خسته نشده و نمى‌ترسند. اعتماد آنها بر خداست و سرانجام كار از آن پرهيزكاران است.[١]

عفّان بصرى از امام صادق عليه السلام روايت كرده و گفت:

امام عليه السلام به من فرمود: آيا مى‌دانى از چه‌رو اين شهر را قم مى‌نامند؟ عرض كردم: خدا و رسولش آگاهترند. فرمود: همانا قم نامگذارى شده براى اينكه اهل قم، اطراف قائم عليه السلام گرد آمده و با وى قيام مى‌نمايند و در كنار او ثابت قدم مانده و او را يارى مى‌كنند.[٢]

حديثى نيز از منابع اهل سنت، از حضرت على عليه السلام نقل شده است كه فرمود:

خوش به‌حال طالقان، خداوند متعال داراى گنجهايى در آنجاست كه نه از طلاست و نه از نقره؛ اما در آن خطه مردانى وجود دارند كه خدا را آن‌طور كه شايسته معرفت است شناخته‌اند و آنان، ياران مهدى در آخرالزمان مى‌باشند.[٣]

البته آنچه به‌نظر مى‌رسد اين است كه مراد از اهل طالقان؛ اهل ايران است نه فقط منطقه طالقان. لذا با دقت در رواياتى كه در زمينه نقش ايرانيان در زمان ظهور وارد شده، نمى‌توانيم در نقشى كه آنان در مهيا نمودن مقدمات حكومت حضرت مهدى عليه السلام دارند، مناقشه نماييم.

پى‌نوشتها:

[١]. الشيخ مهدى حمد الفتلاوى، علامات المهدى المنتظر فى خطب الامام على و رسائله و أحاديثه، ص ٢٧٥.

[٢]. على كورانى، عصر ظهور، ص ٢٣٧.

[٣]. همان، ص ٢٣٩.

[٤]. همان، ص ٢٥٨.

...