ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٢ - حضرت صاحب الامر (ع) كيست؟
ستخضب من هذا؛ يعنى لحيته من رأسه.[١]
پس از من امت در حق تو بىوفايى مىكنند در حالى كه تو بر آيين و كيش من زندگى مىكنى و بر طبق سنت من به قتال و جهاد مىپردازى، هر كه تو را دوست داشته باشد مرا دوست داشته و هر كه بغض تو را در دل داشته باشد، نسبت به من بغض ورزيده است و محاسنت از (خون) سرت خضاب و رنگين خواهد شد.
خداوند متعال به خوبى مىدانست كه پيش از آنكه روز قد علم كند، شب دامن خويش را مىگستراند، لذا گفت:
وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشى\* وَ النَّهارِ إِذا تَجَلَّى.[٢]
قسم به شب آنگه كه دامن بگستراند\* قسم به روز آن دم كه نمايان شود.
و از اين جهت بود كه خبر داد:
يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ ...
و پس از آن چنين خبر داد كه:
يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ ...
و در جوابشان گفت:
وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ ...
وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ ...
و قضاى الهى چنين رقم خورده است كه روز موعود به دست حضرت مهدى (ع) نمايان شود كه او همان «متم نور الله تعالى» است.
دين جدش محمد مصطفى (ص) با امامت جدشان حضرت على (ع) كامل گشت وليكن اين كمال به حدى نبود كه نيل به هدف كه همان اتمام نور الهى بود محقق شود. فلذا خداوند آن را به دست اماممان حضرت مهدى (ع) جارى خواهد ساخت و اين صفت «متم نوره فىالأرض» تنها به ايشان اختصاص يافت.
عمل و نقش آن حضرت (ع) غاية الغايات، منتهى النهايات، انگيزه بعثت پيامبر (ص) و تمام انبياء (ع) بوده است و جزء اخير اين علت تامه به شمار مىروند و به وسيله ايشان خداوند متعال دينش را بر تمام اديان حاكم مىگرداند و اين مقامى است كه در ميان تمام انبيا و اوصيا (ع) به ايشان اختصاص يافته هر چند كه هيچ پيامبرى پس از پيامبر ما نخواهد بود و احدى افضل از ايشان وجود ندارد.
پىنوشتها:
[١]. اين سخنرانى در تاريخ ٢٤/ ٩/ ١٣٧٦- مصادف با ١٤ شعبانالمعظم ١٤١٨ ق. ايراد شده است. شايان ذكر است مجموعه سخنرانيهاى معظم له ضمن كلاسهاى درس خارج ايشان راجع به معصومين (ع) توسط حجةالاسلام والمسلمين على كورانى جمعآورى و تحت عنوان «الحق المبين فى معرفة المعصومين عليهمالسلام توسط «دارالسيرة لبنان» منتشر شده است. ترجمه سخنرانىهاى فصل نهم كه راجع به حضرت مهدى (ع) است، از اين پس تقديم حضورتان مىگردد.
[٢]. محمدبن يعقوب كلينى، الكافى، ج ١، ص ١٩٩- ٢٠٠.
[٣]. همان.
[٤]. الكافى، ج ١، ص ١٩٩.
[٥]. وَ كَذلِكَ نُرِي إِبْراهِيمَ مَلَكُوتَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنِينَ.
[٦]. سوره نساء (٤) آيه ١٢٥.
[٧]. سوره بقره (٢) آيه ١٢٤
[٨]. منظور كلمه امام است كه از مصدر امامت گرفته شده است.
[٩]. سوره صف (٦١) آيه ٩- ٨.
[١٠]. سوره توبه (٩) آيه ٣٣- ٣٢.
[١١]. متن روايت صحيح مىباشد و در مستدرك الحاكم، ج ٣، ص ١٤٢ نقل شده است.
[١٢]. سوره ليل (٩٢) آيه ٢- ١.