ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧ - ويژگى هاى عصر ظهور

اشاره:

بسيارند كسانى كه نخستين قدمها براى شناخت امام مهدى (ع) را با مطالعه كتاب او خواهد امد برداشته و پژوهش عميق در اين زمينه را با بهره گيرى از كتابنامه امام مهدى (ع) دنبال كرده اند: از اين رو نام واثار حجت الاسلام و المسلمين على اكبر مهدى پور براى پژوهشگران مباحث مهدوى شناخته شده و بى نياز از هر گونه توضيح و معرفى است.

آنچه در پى خواهد آمد حاصل گفت وگوى ما با ايشان در زمينه ويژگى هاى عصر ظهور است كه اميدواريم مورد استفاده شما عزيزان واقع شود.

در روايات دو لفظ را زياد مى بينيم؛ يكى لفظ «اخرالزمان» و ديگرى «عصر ظهور»، اين دو لفظ چه تفاوت هاى با يكديگر دارند؟ كدام بره‌ه ى تاريخى را اخرالزمان مى گويند؟ آيا اخرالزمان شامل بره‌ه ى خاصى از زمان مى شود يا لفظ مشتركى است براى بره‌ه هاى مختلفى از زمان؟ كدام دوره را عصر ظهور مى گويند؟

بسم اللّه الرحمن الرحيم. با تشكر از شما عزيزان و ديگر دست اندركاران مجله موعود، كه اميدواريم خداوند تلاشهاى شما را براى عصر ظهور مولا، ذخيره كند و اين تلاشها مورد عنايت آقا قرار بگيرد. ان شاءاللّه.

واژه «آخرالزمان» با واژه «عصر ظهور» تقريبا مربوط نيست. واژه آخرالزمان يك تعبير كشدارى است كه از بعد از دوران رسالت آقا رسول اللّه (ص) آغاز شده است. مطابق حديثى كه از آقا رسول اللّه (ص) داريم آن حضرت در حالى كه به انگشت سبابه و وسطاى خود اشاره مى كنند، مى فرمايند: «أنا والسّاعة كهاتين»؛ من و قيامت مانند اين دو انگشت هستيم. يعنى پشت سر هم هستيم، يعنى من كه آمدم آستانه قيامت است. آنچه از علائم كه براى آخرالزمان گفته شده، علائمى است كه براى قبل از ظهور است و در نتيجه واژه آخرالزمان به حسب واژه لغوى يقينا شامل عصر ظهور نيز مى شود. ولى همه علائم و مشخصه هايى كه در احاديث براى واژه آخرالزمان آمده، بر دوران قبل از ظهور منطبق است بنابراين آخرالزمان عصرى است كه از زمان آقا رسول اللّه (ص) آغاز شده و تا كنون ادامه دارد. به تعبير ما طلبه ها واژه آخرالزمان مقولٌ بالتّشكيك است؛ يعنى هر چه از زمان مى گذرد عنوان آخرالزمان بر آن منطبق است. ولى اين انطباق تنها شامل دوران قبل از ظهور مى شود و در نتيجه آنچه به عنوان «اشراط الساعة»، در تعبير اهل سنت، و «علائم ظهور»، در تعبير اهل بيت (ع) آمده، بر آخرالزمان منطبق است و انتهاى آن با ظهور است. اگر چه زمان ظهور نيز بخشى از آخرالزمان است ولى كاربرد اين تعبير بيشتر از عصر رسالت تا قبل از ظهور است.

عصر ظهور طبعا آغاز مشخصى دارد. در شب بيست و سوم ماه رمضانى كه بين زمين و آسمان منادى الهى ندا مى كند كه: «اى اهل عالم بقية اللّه آمد»، از آن لحظه عصر ظهور آغاز مى شود. منتها ظهور، مقدماتى دارد كه از شب بيست و سوم ماه رمضان آغاز مى شود و تا دهم ماه محرم (روز عاشورا) سال بعد- كه روز قيام جهانى است- ادامه مى يابد. در واقع عصر ظهور از همان لحظه ظهور آغاز مى شود، ولى عصر فرمانروايى و حكومت جهانى آن حضرت از زمانى آغاز مى شود كه حضرت مهدى (ع) از مكه معظمه به مدينه تشريف مى آورند و دوباره از مدينه به مكه برمى گردند و از آنجا به همراه سيصد و سيزده نفر اصحاب خاص خود، بيش از ده هزار نفر از شيعيان و پنج هزار فرشته در حالى كه جبرئيل در سمت راست و ميكائيل در سمت چپ آن حضرت حركت مى كنند به كوفه تشريف مى آورند و اين شهر را به عنوان مركز حكومت خود انتخاب مى كنند. اگر چه در مورد زمان اين انتخاب به صراحت مطلبى در احاديث نقل نشده ولى آنچه‌

برآورد شده حدود دو ماه بعد از ظهور است.

عصر ظهور تعبير شفاف و روشنش مربوط به روزهايى است كه حضرت مهدى (ع) در كوفه مستقر مى شوند و لشكرها را از آنجا به سراسر عالم مى فرستند. اين عصر از اين زمان آغاز مى شود و سيصد و نه سال ادامه پيدا مى كند. مطابق روايات صحيح، مدت حكومت آقا بقية اللّه (ع) سيصد و نه سال است، به تعداد سالهايى كه اصحاب كهف در غار بوده اند. بعد از آن دوران رجعت آغاز مى شود. اين دوران اگر چه تداوم دوران ظهور است، اما ما معتقديم كه عصر ظهور