پس از شنيده شدن نداى آسمانى ميان مردم اختلاف، جنگ و فتنه (نبرد قرقيسيا) پديد آمده و به دنبال آن قحطى و گرانى خوراكى ها پيش مى آيد و از اين رو ائمه (ع) به شيعيان مؤمن خويش و مسلمانان سفارش كرده اند كه غذا و نيازمنديهاى خود و خانواده هايشان را براى مدت يك سال ذخيره كنند. شما را به خدا، ببينيد چقدر اين امامان بزرگوار (ع) تيزبين بوده اند و به چه ميزان به شيعيان و دوستداران خويش محبت مى ورزيده اند. ما در طول سال هاى عمر خود چگونه به اين محبت هاى ايشان جواب داده ايم و چقدر در صدد جبران محبت هايشان بوده ايم؟ آرى! هر كس كه به آنها عشق ورزيده و با آنها ارتباط دارد؛ مى تواند به محبت ايشان نسبت به خود مباهات و افتخار كند.

٣- بيعت كردن ٠٠٠/ ٣٠ نفر از قبيله بنى كلب با سفيانى‌

سفيانى در ماه رجب شورش كرده و به مبارزات نظامى و سياسى و جنگ هاى خويش جامه عمل مى پوشاند و محدوده نفوذ خويش را گسترش مى دهد و در اين زمان ديگران هم به او پيوسته و مجموعه ها و قبايل غير دينى به دنبال او راه مى افتند. پيامبراكرم (ص) در اين رابطه فرمودند:

سفيانى با ٣٦٠ سوار شورش مى كند تا اينكه به دمشق مى رسد و در ماه رمضان هم ٠٠٠/ ٢٠ نفر از قبيله بنى كلب با او بيعت مى كنند.[٣]

قبيله بنى كلب، عمو زادگان سفيانى؛ يعنى همان قبايل دروز[٤] مى باشند كه در آينده او را همراهى مى كنند. اين قبيله در عصر معاويه نصرانى بودند و معاويه از آنها با مادر يزيد (عليهم اللعنة) قاتل سيدالشهدا (ع) ازدواج كرد. بنابراين، سفيانى از اولاد يزيد بن معاوية بن ابى سفيان (عليهم اللعنة) مى باشد. پيروان اين آيين در منطقه رمله (در بيابان برهوت شرقى فلسطين و غربى اردن و جنوب غربى سوريه دمشق) تا چند كيلومتر در اطراف آن سكنى گزيده اند

ادامه دارد

پى نوشت ها:

[١]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٧٤.

[٢]. الارشاد شيخ مفيد، ج ٢، ص ٣٧١؛ الغيبة، شيخ طوسى، ص ٢٦٦؛ اعلام الورى، ص ٤٢٩.

[٣]. الغيبة، نعمانى، ص ١٧٠، بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٣١؛ النجم الثاقب، ج ١، ص ١٢٦، تاريخ مابعدالظهور، ص ١٢٥.

[٤]. سوره شعراء (٢٦)، آيه ٤.

[٥]. سوره قمر (٥٤)، آيه ٢.

[٦]. الغيبة، نعمانى، ص ١٧٣، بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٩٢.

[٧]. الغيبة، نعمانى، ص ١٧٦، بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٩٥.

[٨]. سوره يونس (١٠)، آيه ٣٥.

[٩]. سوره شعراء (٢٦)، آيه ٤.

[١٠]. سوره ق (٥٠)، آيه ٤٢ و ٤١.

[١١]. يوم الخلاص، ص ١٥٤٢.

[١٢]. يوم الخلاص، ص ٥٤٢.

[١٣]. يوم الخلاص، ص ٦٧١، بيان الائمه، ج ٢، ص ٥٨٦.

[١٤]. طريقه دروزيه، طريقتى است دينى، فلسفى، اخلاقى و اجتماعى در سوريه و لبنان. اين طايفه منسوبند به «درزى» كه وى بعدها از اعتقاد خويش برگشت. عنوان اصلى اين طريقت موحدون است كه اساس عقيده شان بر حلول و تناسخ روح است. لغتنامه الرائد، ج ١، ص ٧٨٧. [م‌].