«... امّا هر يك از فقيهان كه نفس خود را بازدارنده، دين خود را نگه دارنده، هواى خود را پس زننده و اوامر مولاى خود را اطاعت كننده بود، بر عوام (مردم) لازم است كه از او پيروى كنند و تنها بعضى از فقيهان شيعه هستند كه از اين صفات برخوردارند، نه همه آنها.» ٣٩

امام عصر (ع) نيز در يكى از توقيع هاى خود در پاسخ اسحاق بن يعقوب مى فرمايد:

«... و امّا در رويدادهايى [كه در آينده‌] پيش مى آيد، به راويان حديث ما مراجعه كنيد؛ زيرا آنها حجت بر شما هستند و من حجت خدا بر ايشان.» ٤٠

چنان كه مى دانيد در طول ٦٩ سال غيبت صغرا؛ يعنى از سال ٢٦٠ تا ٣٢٩ ه. ق، چهار تن از بزرگان شيعه به عنوان «نواب خاص»، واسطه ميان امام مهدى (ع) و مردم بودند. آنها پرسش هاى علما و بزرگان شيعه و حتى برخى از مردم معمولى را با آن حضرت مطرح مى كردند و ايشان پاسخ مى دادند. با پايان يافتن دوران غيبت صغرا و آغاز دوران غيبت كبرا، ديگر كسى به عنوان نايب خاص معرفى نشد و مردم موظف شدند براى يافتن پاسخ پرسش هاى دينى خود، به راويان احاديث اهل بيت عليهم السلامكه همان فقيهان جامع الشرايط بودند، مراجعه كنند. از آن زمان به بعد، فقيهان به عنوان نواب عام امام عصر (ع) مطرح شدند و رسالت هدايت شيعه را در عصر غيبت بر عهده گرفتند.

بنابراين، بر همه منتظران امام عصر (ع) لازم است كه بنا به فرموده امامان خود، با پيروى از فقيهان و مجتهدان واجد شرايط، اعمال دينى خود را انجام دهند. در زمينه امور اجتماعى و سياسى نيز وظيفه مردم، اطاعت از فقيهى است كه بزرگان شيعه به عنوان «ولى فقيه» انتخاب شده است.

٦- ٣. دعا براى تعجيل فرج‌

يكى از وظايف مهمى كه بنا به تصريح حضرت صاحب الامر (ع) بر عهده همه منتظران گذاشته شده، دعا براى تعجيل فرج است. امام عصر (ع) در توقيعى كه خطاب به اسحاق بن يعقوب صادر شده است، مى فرمايد: «وَ أَكْثِرُوا الدُّعاءَ بِتَعْجيلِ الْفَرَجِ، فَإِنَّ ذلِكَ فَرَجُكُمْ؛ براى تعجيل فرج بسيار دعا كنيد كه فرج شما همان است». ٤١

امام حسن عسكرى (ع) نيز دعا براى تعجيل فرج را شرط رهايى از فتنه هاى دوران غيبت دانسته است و مى فرمايد:

به خدا سوگند، [او] غيبتى خواهد داشت كه در آن تنها كسانى از هلاكت نجات مى يابند كه خداوند آنها را بر قول به امامتش ثابت قدم داشته و در دعا براى تعجيل فرجش موفق كرده است.» ٤٢

دعا براى تعجيل فرج چنان اهميتى دارد كه امام صادق (ع) مى فرمايد:

«هر كس پس از نماز صبح و نماز ظهر بگويد: «خداوندا! بر محمد و خاندان او درود فرست و در فرج ايشان تعجيل كن»، نميرد تا قائم را دريابد.» ٤٣

در روايت ديگرى نيز آمده است كه هر كس چنين كند، خداوند، شصت حاجت او را برآورده مى سازد؛ سى حاجت از حوايج دنيا و سى حاجت از حوايج آخرت. ٤٤

بنابراين، همه شيعيان بايد در طول شبانه روز، در اوقات نماز و ايامى كه در آنها دعا سفارش شده است، دعا براى تعجيل فرج را به عنوان يك تكليف و وظيفه مهم عصر غيبت فراموش نكنند. همچنين اين دعا را بر همه دعاهاى خود مقدّم كنند تا خداوند به بركت اين دعا، آنها را از همه فتنه ها و آشوب هاى زمان غيبت در امان نگه دارد و همه گرفتارى ها و غم و غصه هاى آنها را برطرف سازد.

٧- ٣. بزرگداشت ياد و نام حضرت مهدى (عج)

مؤمنان بايد نام همه معصومين عليهم السلام را بزرگ بدارند و جز با تعظيم و احترام از آنها ياد نكنند. در اين ميان، امام مهدى (ع) جايگاه ويژه اى دارد؛ زيرا:

١. ايشان امام عصر و زمان ما و حجت حى و حاضر و ناظر خداوند هستند؛

٢. آن حضرت، وارث همه فضايل و شايستگى هايى هستند كه در خاندان رسالت وجود داشته است؛

٣. آن امام، احياكننده مكتب اهل بيت عليهم السلام، بلكه احياكننده دين و دين باورى در سراسر جهان هستند؛

٤. ايشان در ميان امامان پيش از خود نيز از جايگاه ويژه اى برخوردار بود. تا آنجا كه امام صادق (ع) در پاسخ كسى كه از ايشان مى پرسد: «آيا قائم (ع) متولد شده است؟»،

مى فرمايد: «خير، ولى اگر او را دريابم، در همه ايّام زندگانى ام خدمت گزارش خواهم بود.» ٤٥