مقاله اى كه از نظر گراميتان مى گذرد، فصلى از كتاب اسلام و تجدد است كه به قلم «مهدى نصيرى» در دست تحرير و تكميل است. نويسنده در اين كتاب از نظريه تعارض كامل اسلام با تجدد و تمدن جديد دفاع كرده و مدعى شده است كه اگر معصوم عليه السلام در عالم حضور مى داشت و مبسوط اليد بود و حكومت تشكيل مى داد، هرگز به سراغ تاسيس تمدنى از نوع تمدن تكنولوژيك جديد نمى رفت؛ چرا كه چنين تمدن در مبانى و نتايج و در همه ابعاد و زواياى آن در تعارض با آموزه هاى كتاب و سنت است.

فصل انتخاب شده از كتاب مزبور در پاسخ به اين سؤال است كه آيا حضرت حجت بن الحسن عليه السلام از ساز و كارهاى تمدن جديد در مقطع ظهور و نيز مقطع تاسيس تمدن اسلامى و امام زمانى عليه السلام استفاده خواهد كرد؟

در همين جا از همه صاحب نظران دعوت مى كنيم كه ديدگاه هاى خود را در اين زمينه به دفتر مجله ارسال دارند كه مورد استفاده خوانندگان موعود قرار گيرد.

مهدى عليه السلام مبدا الآيات‌

آيا امام زمان عليه السلام هنگام ظهور از ابزار و ساز و كارهاى تمدن جديد استفاده خواهد كرد؟ آيا جامعه امام زمانى و دنياى بعد از ظهور در عرصه معاش، تداوم تكاملى تمدن تكنولوژيك خواهد بود؟

با توجه به ذهنيت مشهور و غالب در مورد تمدن جديد، پاسخ سؤال فوق مثبت است و به اين روايت استدلال مى شود كه:

ابى الله ان يجرى الاشياء الا باسبابها[١]

خداوند از اين كه كارها و رخدادها را جز با اسباب و علل عادى آن محقق نمايد، امتناع مى ورزد.

اما با مراجعه به احاديث و روايات مربوط، خلاف اين ذهنيت آشكار خواهد شد و در خواهيم يافت كه حادثه ظهور و دوران پس از آن، بيش از آن كه متكى بر علل و اسباب عادى باشد، با پشتوانه آيات و معجزات الهى و علل و اسباب غيبى و ملكوتى، صورت خواهد بست. اگر چه مشيت غالب خداوند بر جريان امور از راه علل و اسباب عادى است اما در مقاطعى، اين مشيت به گونه اى غيرمتعارف و اعجازگونه، محقق مى شود و ما در تاريخ، موارد متعددى از اين دست سراغ داريم، مانند حكومت سليمان، پادشاهى ذوالقرنين و ...

يكى از القاب حضرت مهدى عليه السلام «مبداالآيات» است و اين بدان دليل است كه بيشترين معجزات، به دست مبارك ايشان از آغاز ظهور تا پايان دوران حكومت، محقق خواهد شد و