ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٠ - وغيبت آغاز شد

وغيبت آغاز شد ...

خليل منتظر قائم‌

امام حسن عسكرى عليه السلام در هشتم ربيع الاول سال ٢٦٠ ق. يعنى در زمانى كه حضرت مهدى عليه السلام پنج سال بيشتر نداشتند، به دست «معتمد»، خليفه عباسى به شهادت رسيد و امام عصر، بر پيكر پدر بزرگوار خويش نماز گزارد.[١]

«ابوالاديان بصرى»؛ كه در مراسم تشييع و خاكسپارى امام يازدهم حضور داشته، شاهد نماز خواندن امام مهدى عليه السلام بر پيكر پدر بزرگوار خويش بوده است. روايتى كه در اين زمينه از او نقل شده به قرار زير است:

من در خدمت حسن بن على بن محمد [امام يازدهم‌] عليه السلام كار مى كردم و نوشته هاى او را به شهرها مى بردم در مرض موتش شرفياب حضور او شدم و نامه هايى نوشت و فرمود: اينها را به مدائن برسان. چهارده روز سفرت طول مى كشد و روز پانزدهم وارد «سر من راى» (سامرا) مى شوى و واويلا از خانه من مى شنوى و مرا روى تخته غسل مى بينى. ابوالاديان گويد: عرض كردم: اى آقاى من! چون اين پيشامد واقع شود به جاى شما كيست؟ فرمود: هر كس جواب نامه هاى مرا از تو خواست او بعد من قائم [به امر امامت‌] است. عرض كردم: نشانه اى بيفزاييد. فرمود: هر كس بر من نماز خواند او است قائم بعد از من. عرض كردم: بيفزاييد. فرمود: هر كس به آنچه در هميان است خبر داد اوست قائم بعد از من، هيبت حضرت مانع شد كه من بپرسم در هميان چيست. من نامه ها را به مدائن رسانيدم و جواب آنها را گرفتم و چنانكه فرموده بود روز پانزدهم به «سر