ماهنامه موعود
(١)
شماره بيست و پنجم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
شأن سياست
٢ ص
(٤)
مرثيه عاشورا
٤ ص
(٥)
هاليوود و مهدويت فيلمسازان آمريكايى مهدويت را نشانه گرفته اند
٦ ص
(٦)
شعر
١٣ ص
(٧)
سرآغاز زلالى ها
١٣ ص
(٨)
آخرين طوفان
١٣ ص
(٩)
بهار حضور
١٣ ص
(١٠)
حسين، تا به كى تنها ؟!
١٤ ص
(١١)
حكومت جهانى در عصر فن آورى
١٦ ص
(١٢)
همسفر با تو تا كربلا
٢٧ ص
(١٣)
راز بقاى ايران عنايات اهل بيت، عليهم السلام (2)
٣٢ ص
(١٤)
اشعار خوانندگان
٤٠ ص
(١٥)
چرا نمى شود بهار؟
٤٠ ص
(١٦)
غروبهاى بى كسى
٤٠ ص
(١٧)
خيال او
٤٠ ص
(١٨)
دست دعا
٤١ ص
(١٩)
معرفى دو كتاب در دفاع از انديشه مهدويت
٤٢ ص
(٢٠)
1 در انتظار ققنوس
٤٢ ص
(٢١)
2 شبهات و ردود
٤٤ ص
(٢٢)
مردم شناسى كوفه
٤٦ ص
(٢٣)
1- جمعيّت شناسى كوفه
٤٧ ص
(٢٤)
الف) جمعيت كوفه در زمان نهضت
٤٧ ص
(٢٥)
ب) تركيب جمعيتى كوفه
٤٨ ص
(٢٦)
روان شناسى جامعه كوفه
٥١ ص
(٢٧)
1- صفات و ويژگيهاى مثبت كوفيان
٥٢ ص
(٢٨)
2- صفات و ويژگيهاى منفى كوفيان
٥٤ ص
(٢٩)
باغبان باغستان توحيد
٥٨ ص
(٣٠)
چگونه منتظر باشيم
٦٣ ص
(٣١)
انسان كامل در شعر حافظ
٦٩ ص
(٣٢)
كربلا در زبان هاى شرقى باستانى
٧٠ ص
(٣٣)
احتمال اول تركيبى از كرب- ايلا باشد
٧١ ص
(٣٤)
احتمال دوم تركيبى از كار- بلات باشد
٧١ ص
(٣٥)
احتمال سوم تركيبى از كور- بلات باشد
٧١ ص
(٣٦)
نگاهى به واقعيت احتمالهاى سه گانه
٧١ ص
(٣٧)
كوه كشتى نوح در بابل است
٧٢ ص
(٣٨)
رباعيات عاشورايى
٧٥ ص
(٣٩)
اى كشتى نجات!
٧٥ ص
(٤٠)
حسينى ترين در زيارت حسين
٧٦ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١١ - هاليوود و مهدويت فيلمسازان آمريكايى مهدويت را نشانه گرفته اند

كه مجله خودشان را ورق بزنند ديدند كه مثلا از صفحه ٤ يكدفعه مى‌رود به صفحه ١١، يعنى بررسيهايى كه كرده بودند ديدند كه سيستمى (كه آنها حدس مى‌زدند اسرائيل بوده) سايت را شكسته و وارد آن شده بود و اين چند صفحه را حذف كرده بود. چرا؟ چون اينترنت جهانى است. يعنى اينقدر براى آنها رسانه‌ها مهم است.

\* با توجه به مطرح بودن بحث آينده جهان در صحبتهاى انديشمندان مختلف غربى نظير هانتينگتون و فوكوياما و ... و مساله آرماگدون،(Armageddon) يا نبرد آخرالزمان، ديدگاه غرب نسبت‌به مساله آخرالزمان چيست و چطور مى‌توان اين نظريه‌پردازى را در صحنه عمل سياسى و نظامى و فرهنگى و سينمايى ديد؟

به نكته مهمى اشاره كرديد. اگر شما به تاريخ سينما مراجعه كنيد از تقريبا ١٩٦٤، ١٩٦٥ (غير از مساله اسرائيل كه مربوط به دهه ٥٠ است و به فيلم بن‌هور يازده اسكار دادند) سينما وارد مرحله جديدى مى‌شود كه اين مرحله توجيه‌كننده افزايش قدرت تسليحاتى شرق و غرب است، يعنى از آن موقع فيلمها مى‌روند سراغ بشقاب‌پرنده‌ها و موجودات فضايى مثل فيلمهاى جنگ ستارگان،(Jour locus) كه از همان موقع شروع شد، بعد كشف شد كه شرق و غرب كه اين فيلمها را مى‌سازند تعمد دارند. اگر انسان نسبت‌به يك قدرت فضايى بسيار قدرتمند ترسانده مى‌شد تلاش در جهت افزايش قدرت تسليحاتى شرق وغرب توجيه مى‌شد و توجيه هم شد.

يك دروغ اگر به حد تواتر برسد مى‌شود حقيقت. وقتى ده‌نفر هى بيايند يك دروغ را تكرار كنند، انسان از لحاظ روانى تكان مى‌خورد. فيلمهاى مختلف وقتى بينندگان را مى‌ترساندند توصيه مى‌كردند كه ما بايد اين فضا را رشد بدهيم. پس اينكه ذهن طراح غرب درجهت‌شيوع مطلوبهاى خودش و جا انداختن آن در سطح جهان با تصوير مساله كاملا روشنى است؛ چرا كه نيازى به ايجاد رابطه ندارد. تاريخ سينما و همچنين گذر زمان و پرده برداشتن اهداف پشت پرده غرب اين را روشن مى‌كند. اما اين موضوع چه ارتباطى با بحثهاى آخرالزمانى (فيوچريسم) كه مثل تافلر و فوكوياما، هانيتنگتون و برژينسيكى و ... مطرح مى‌كنند، دارد؟

واقعيت قضيه اين است كه بحث آينده‌گرايى در غرب خيلى جدى است و به‌عبارتى جدى‌تر از فضاى ما و علتش هم اين است كه ما با مساله انتظار در بعد مذهبى و دينى خودمان روبرو مى‌شويم، حضرت امام زمان، عليه‌السلام، در قلمرو دينى ما حضور دارد. من البته حالا يك بحثى را خدمتتان ارائه مى‌دهم كه اين مطلب در تمامى ابعاد سياسى و اجتماعى و فرهنگى شيعه ناب حضور دارد ولى در ذهن عامه وقتى بعد مذهبى مطرح است امام زمان، عليه‌السلام، مطرح است، در بعد سياسى و اجتماعى و علمى ديگر مطرح نيست. اما در غرب بحث آينده‌نگرى در تمامى ابعاد فوق‌العاده جدى است‌به‌همين دليل متفكران بخش مهمى از افكارشان را صرف اين مى‌كنند، چرا؟ چون قلمروScientific (علمى) غرب بالاست. شما در علوم تجربى وقتى به دوتا فرمول برسيد مى‌توانيد پيش‌بينى‌