ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٦ - ٢٥ وظيفه مؤمنان
سفيانى و صيحه آسمانى بلند نشود، ظهور امام (ع) واقع نمىشود.
در جلد ٥٢ بحارالانوار به نقل از «غيبت شيخ طوسى» از حضرت امام رضا (ع) مروى است: «سه ندا از آسمان بلند مىشود كه همه كس مىشنود و اين نداها در ماه رجب ظاهر مىشود. اوّل، أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ. دوم؛ ازفة الازفة يا معشر المؤمنين. سوم؛ مىبينيد بدنى محاذى\* خورشيد و ندا مىشود: اين است اميرالمؤمنين كه به تحقيق براى هلاك كردن ظالمان برگشته است.» و در جلد دوم كمالالدّين منقول است: «اوّل كسى كه با امام زمان (عج) بيعت مىكند؛ جبرئيل است. آنگاه يك پاى بر بيتالله مىگذارد و يك پاى بر بيتالمقدس و ندا مىكند به ندايى كه همه خلائق مىشوند: أَتى أَمْرُ اللَّهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ».
وظيفه هفدهم، معاشرت و رفت و آمد بسيار با مردمان روزگار او را از ياد امام زمان (عج) باز ندارد.
در جلد اوّل كمالالدّين از امام محمّد باقر (ع) روايت شده است كه فرمودند: «مردم! زمانى مىآيد كه امام غائب مىشود. خوشا به حال آنها كه بر امر ما ثابت باشند. در آن زمان كمترين ثوابى كه براى آنها در نظر مىگيرند؛ اين است كه خداوند آنها را ندا مىفرمايد كه اى بندگان من! به سرّ من ايمان آورديد و حجّت غائب مرا تصديق كرديد. بشارت باد شما را به نيكويى ثواب، از شما قبول مىكنم اعمال خوب را و عفو مىكنم اعمال بد شما را و مىآمرزم گناهان شما را و به بركات شما باران مىبارم بر بندگانم و دفع بلا از آنها مىكنم، اگر شما نبوديد بر آنها عذاب مىفرستادم.»
در ادامه، راوى پرسيد كدام عمل، افضل اعمال مؤمن در آن زمان است و پاسخ شنيد: «نگاه داشتن زبان و ماندن در خانه خود»؛ يعنى بدون ضرورت با مردم دنيا معاشرت و رفت آمد نكند، كه او را از ياد امامش باز دارد.
وظيفه هجدهم، ذكر صلوات خاصّه آن حضرت؛ آنچنان كه در كتابهاى بحارالانوار، «مكارمالاخلاق» و «جمالالاسبوع» آمده است.
صلواتى كه در صفحه ٢٨٤ مكارمالاخلاق از شيخ طبرسى نقل شده، بدين شرح است: «اللهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ اللهُمَّ انَّ رَسُولَكَ الصّادِقَ الْمُصَدَّقَ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَآلِهِ قالَ انَّكَ قُلْتَ ما تَرَدَّدْتُ فى شَىءٍ ا نَا فاعِلُهُ كَتَرَدُّدى فى قَبْضِ رُوحِ عَبْدِى الْمُؤْمِنِ يَكْرَهُ الْمَوْتَ وَاكْرَهُ مَسآئَتَهُ اللهُمَّ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَعَجَّلْ لِوَلِيِّكَ الْفَرَجَ وَالْعافِيَةَ وَالنَّصْرَ وَلا تَسُؤْنى فى نَفْسى وَلا فى احَدٍ مِنْ احِبَّتى.»
وظيفه نوزدهم، فضايل و كمالات آن حضرت را ذكر كردن؛ زيرا كه آن جناب ولىنعمت و واسطه در جميع نعمتهاى خداوند است كه به ما مىرسد و طبق فرموده امام سجاد (ع) كه در صفحه ٤٢٢ مكارمالاخلاق ذكر شده، يكى از راههاى شكر ولىنعمت، گفتن فضايل و كمالات اوست.
وظيفه بيستم، اظهار كردن اشتياق واقعى به زيارت جمال مبارك امام زمان (ع).
چنانچه در جلد اوّل كمالالدّين وتمامالنّعمه آمده است: حضرت اميرالمؤمنين (ع) به سينه خود اشاره مىكردند و آه مىكشيدند و اظهار شوق به لقاى امام دوازدهم را داشتند.
وظيفه بيست و يكم، مردم را به سوى معرفت آن جناب و خدمت به آن بزرگوار دعوت كردن.
در كافى از سليمان بن خالد مروى است كه به حضرت صادق (ع) عرض كردم: مرا اهل بيتى است و آنها سخن مرا مىشنوند. آيا آنها را به سوى اين امر دعوت كنم؟ امام در پاسخ فرموردند: بلى! خدا در كتاب خويش مىفرمايد: «ياأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ؛[١] اى كسانى كه ايمان آوردهايد خودتان و كسانتان را از آتشى كه سوخت آن مردم و سنگهاست؛ حفظ كنيد»
وظيفه بيست و دوم، صبر داشتن در مقابل سختىها و آزار دشمنان دين و سرزنش آنها در زمان غيبت امام زمان (عج).
در جلد اوّل «كمالالدّين» از حضرت سيّدالشّهداء (ع) مروى است كه فرمود: «هر مؤمنى كه در زمان غايب بودن امام دوازدهم، بر اذيّت و تكذيب دشمنان صبر كند؛ به منزله كسى است كه با كفّار در خدمت رسولالله (ص) جهاد كرده باشد.»
وظيفه بيست و سوم، هديه كردن ثواب اعمال صالح خود مانند قرائت قرآن و غيره به امام زمان (ع).
وظيفه بيست و چهارم، طلب زيارت كردن آن حضرت.
وظيفه بيست و پنجم، دعا كردن به وجود مبارك آن بزرگوار و طلب كردن فتح، نصرت و ظهور آن جناب از خداوند.
در توقيع شريفى از آن حضرت روايت شده است كه فرمودند: «براى تعجيل در فرج من بسيار دعا كنيد، چرا كه گشايش و شادمانى شما در آن است».[٢]
و از حضرت امام حسن عسكرى (ع) مروى است كه فرمود: «اين دعا باعث ثبوت بر ايمان است».[٣]
پىنوشتها:
[١]. تحف العقول، ص ٢٠١.
[٢]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ١٢٥.
[٣]. كمالالدّين و تمامالنعمه، ج ٢، ص ٣٤٧.
[٤]. كمالالدّين و تمامالنعمه، ج ٢، ص ٣٧٨.
[٥]. سوره بقره (٢)، آيه ٢٤٥.
[٦]. اصول كافى، ج ١، ص ٥٣٧.
[٧]. نجمالثاقب، ص ٤٢٤.
[٨]. كمالالدّين وتمام النعمه، ج ٢، ص ٣٤٢.
[٩]. كمالالدّين، ج ٢، ص ٣٥٢.
[١٠]. اصول كافى، ج ١، ص ٣٣٢.
[١١]. سوره تحريم، آيه ٦.
[١٢]. احتجاج، ج ٢، ص ٢٨٤.
[١٣]. كمالالدّين و تمامالنعمه، ج ٢، ص ٣٨٤.