تا درِ كوچه را باز كردم و پا بيرون گذاشتم، ديدم اجل معلّق انتظارم را مى‌كشد تا به سرعت بر سرم نازل شود. جاى دشمنتان خالى، توپ فوتبال چهل تكّه آقا محمّد، پسر همسايه، كه هديه پدرش به مناسبت أخذ مدرك كلاس اوّل دبستان بود، بر فرق سر بنده كوبيده شد تا يادآورى كند كه: هان همسايه‌ها! غافل مباشيد كه فصل تابستان فرا رسيد و برگزارى جام‌هاى كوچك و بزرگ خانه‌اى، محلّه‌اى، شهرى و ... شروع شد. هشدار كه از قافله عقب نمانيد؛ وگرنه بچّه‌هاى محلّه مى‌دانند و شما!

خلاصه دردسرتان ندهم با دستى بر سر و ناله‌كنان راهى دفتر مجله شدم. امروز قرار است مصاحبه پزشكان درباره حقّ بيمار و طبيب را انجام دهم.

به توصيه سردبير محترم مجله، بعد از چاپ مطلب «حقّ بيمار» در نشريه شماره ١١٢، بايد نظر برخى از پزشكان محترم را در اين باره براى درج در اين شماره مجله جويا مى‌شديم.

آقاى دكتر رضا افشار، دانشيار نفرولوژى، عضو هيئت علمى «دانشگاه شاهد».

مشاهده رابطه صميمانه آقاى دكتر با مريضانش مهم‌ترين عاملى بود كه ما را واداشت تا مزاحمش شويم و از او درباره حقّ بيمار بپرسيم؛ ايشان هم مثل هميشه متواضعانه و صميمانه پاسخ ما را اين گونه داد:

سخن گفتن در باب اخلاق چه به صورت عام و چه در صنوف مختلف بسيار سخت است، چرا كه ناخودآگاه به گوينده مى‌نگرند كه آيا خود متّصف به اين صفات مى‌باشد؟ و به دنبال آن ضرب المثلِ «رطب و رطب خورده» تداعى مى‌شود. ولى از باب تكليفى كه شد با كلامى قاصر و آموخته‌هايى از اساتيد بزرگوارم كه طى سال‌هاى تحصيل به ما گوشزد مى‌كردند، واگويه مى‌كنم، هر چند كه نياموختيم و عامل نبوديم.

ابتدا در باب اهمّيت طبابت بايد بگويم همين بس كه از امام صادق (ع) روايت شده: «هيچ شهرى از سه كس در امر دنيا و آخرتش بى‌نياز نيست، فقيه داناى پرهيزكار، فرمانرواى خيرخواه و طبيب دانشمند».

اهمّيت هر علمى در موضوعى است كه به آن مى‌پردازد و چه مبحثى شريف‌تر از جان انسان كه مقام خليفةالهى دارد و اگر كسى اين مقام را درك كند و توفيق يابد كه حقّ آن را ادا كند، چه بسا كه از كوته راه، به رستگارى حقيقى دست يابد. اگر به زندگى به عنوان مزرعه آخرت بنگريم و علم و حرفه را وسيله‌اى براى خدمت به خلق خدا و در راه خدا بدانيم، آنگاه علم حجاب اكبرمان نمى‌شود و مصداق كلام رسول الله (ص) مى‌شويم كه فرمودند: «هر كس كه مشكلى از بيمارى رفع كند، گناهانش آمرزيده مى‌شود».

امّا در مورد حقّ بيمار بر طبيب مى‌توان به موارد زير اشاره كرد:

١. دانايى و علم به روز، خوش خلقى و مهربانى پزشك: شكرانه موقعيتى كه پروردگار عنايت كرده است، خوش‌رويى و حلّ مشكلات مردمان است كه روايت‌