براساس يك پروژه تحقيقاتى كه بر روى برخى نمك‌ها در «دانشگاه تهران» انجام گرفته است، چنين نتيجه‌گيرى مى‌شود كه براساس انجام يك سرى تغييرات در ماهيّت نمك، تأثيرات مثبت نمك به علّت دستكارى كاملًا منفى گشته و زيان‌آور مى‌شود. براى مثال همان‌گونه كه مى‌دانيم نمك در طول تاريخ، عامل افت فشار بوده است، امّا امروزه بعد از اينكه نمك به نام تصفيه، داخل كارخانه نمك مى‌شود، فشار خون را بالا مى‌برد كه علّت اصلى آن، خارج كردن برخى عناصر بسيار مهم و كليدى در نمك است. برخى موارد اين تحقيق در كتاب همكاران محترم فوق تخصص قلب به نام «بِران والد» ويرايش هشتم، صفحه ١١١٤ چنين آمده است: وجود منيزيم(mg) ، كلسيم(Ca) و پتاسيم(k) به اندازه كافى در غذاى مصرفى، عامل كاهش خون به مقدار ٦/ ٤ ميلى‌متر جيوه در افراد فشار خونى و مقدار ٥/ ٢ ميلى‌متر جيوه در انسان‌هاى عادّى است و مهم‌ت- رين اين عناصر منيزيم(mg) است كه مقدار آن در غذاى مصرفى روزانه به حدّى كم است كه قابل ذكر نيست، امّا در نمك طعام به وفور يافت مى‌شود.

رسول خدا (ص) فرمودند: «مَثَل من به اصحابم مانند مَثَل نمك به غذاست. همان طورى كه امّت من» جز به واسطه من اصلاح نمى‌شوند غذا نيز بدون نمك اصلاح نمى‌پذيرد. از ديدگاه رسول خدا (ص) نمك، اصلاح كننده غذاست و اگر در غذا ريخته نشود، آن غذا صالح نشده و فاسد است. حضرت در حديث ديگرى مى‌فرمايند: «هركس قبل و بعد از هرچيز نمك بخورد خداوند سيصد و سى نوع بلا را كه كمترينش جذام است از او برمى‌دارد.»[١]

طبيعت نمك گرم و خشك است (به درجه سوم اوّل و سوم اوّل يا ٧+، ٧-) و عدم مصرف آن سردى و ترى را به بدن و خصوصاً مغز