ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٠ - نغمه هاى كوى دوست
مرد كارى برنمىآيد و اين كار بر دوش مادر نهاده شده است؛ چون عاطفه زن بيشتر است و قوام خانواده هم بايد براساس محبّت و عاطفه باشد و معتقد بودند كه شريفترين شغل در عالم، بزرگ كردن يك بچّه و تحويل دادن يك انسان به جامعه است. در طول تاريخ از آدم تا خاتم، انبيا آمدند كه انسان درست كنند.
امام، احترام به مادر را بسيار مهم مىدانستند و سفارش مىكردند كه براى مادرتان هديه بخريد.
امام در انتخاب همسر، چه براى دخترانشان و چه براى پسرانشان روى خانوادههايشان خيلى تأكيد مىكردند. امام مىفرمودند: خانوادهها بايد هم مسلك باشند، سنخيت داشته باشند و مؤمن و متعهّد باشند.
از جمله آزادىهايى كه امام در مورد همه و نيز در مورد فرزندانشان قائل بودند، حقّ انتخاب همسر بود. بنابراين به هنگام ازدواج دخترانشان مىفرمودند: من فلانى را مناسب تشخيص دادم، امّا نظر نهايى به عهده شما فرزندان است و در صورت عدم تمايل دختران به ازدواج مسئله منتفى بود.
ايشان از مردانى كه به همسرانشان جفا كرده، آنها را طلاق مىدهند و همسر ديگرى اختيار مىكنند، به شدّت نفرت داشتند. البتّه مسائل اخلاقى ايجاب مىكرد كه اين نفرت را ابراز نكنند. امام در مورد مهريه فرزندانشان حدّ متعارف را در نظر داشتند. مقدار زيادى را نمىپذيرفتند، ولى قانع به اين هم نبودند كه كسى فقط يك كلام الله مجيد را مهر قرار دهد.
يادداشت امام در صفحه اوّل قرآنى كه براى يك زوج جوان نوشتند؛ چنين بود: زن و مردى كه مىخواهند ازدواج كنند اگر بخواهند خوشبخت باشند، بايد عازم سازش باشند، يعنى بايد تمام تلاششان اين باشد كه با يكديگر بسازند.
امام در پوشش خانمها روى رنگ خاصّى نظر نداشتند و در كل معتقد بودند كه پوشش نبايد مفسدهانگيز باشد، البتّه چادر را بهتر مىدانستند؛ چون معتقد بودند چادر براى زن برازندهتر است و سمبل انقلاب اسلامى است.
امام در عين حال كه به ارتباط بين زن و مرد (نامحرم) بسيار حسّاس بودند امّا به اين امر نيز معتقد بودند كه زن با حفظ خود از گناه مىتواند بيشترين فعّاليت را داشته باشد.
ايشان در پاسخ به افرادى كه از ايشان درخواست كرده بودند از ورود خانمها در تظاهرات و راهپيمايىهاى دوران انقلاب جلوگيرى كنند تا احياناً اهانت و هتك حرمتى نسبت به آنها نشود، مىفرمودند: خانمها دوش به دوش مردان، در كنار آقايان، در تمام مراحل شركت داشته باشند و هيچ كس حق ندارد كه تفوّهى (حرف و سخنى) نسبت به مسئله جدا كردن خانمها از حركت سياسى، اجتماعى و فرهنگى داشته باشد.
امام خمينى (ره) در توصيه به مسئولان مىفرمودند: شما سعى كنيد امكانات تحصيلى را براى خانمها فراهم كنيد براى اينكه به اينها در طول تاريخ بسيار ظلم شده، حال برخى از آنها را كه من مىبينم استعدادهاى خوبى دارند كه بايد شكوفا شود و در حقيقت حيف است كه هدر رود.
يكى از شاگردان و مريدان امام مىگويد: روزى براى تكامل معنوى و تهذيب روح از حضرت امام راهنمايى خواستيم، ايشان با يك جمله كوتاه، يك دنيا مطلب به ما گفتند: سعى كنيد در اخلاص عمل.
در بيرونى منزل امام، يعنى اتاقى كه شبها، براى ملاقات با مردم تشريف مىبردند، فرشها ناقص بود، حجّتالاسلام قرهى خدمت امام عرض كرد: آقا اجازه بدهيد يك فرش براى اينجا تهيّه كنيم. فرمودند: از توى اندرونى بياوريد، عرض شد آنجا گليم است و با اينجا جور در نمىآيد فرمودند: منزل امام زمان (ع) هم معلوم نيست چى افتاده است.
مهماندارى حضرت امام بسيار ساده بود، تشريفاتى نبود، اگر خورشى سر سفره بود يك نوع بود. هيچگاه نديدم دو نوع خورش سر سفره باشد، امّا نوعاً از خورش قرمه سبزى خوششان مىآمدند.
براى وضو گرفتن يك قطره آب اضافى