ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و دوازده
١ ص
(٢)
فهرست
٢ ص
(٣)
زنجيرهاى نامرئى يهود
٤ ص
(٤)
حوادث قريب و ادعيه غريب
٨ ص
(٥)
اكتشافات علمى جديد، بيانگر نشانه هاى غيبى ظهور است
١٢ ص
(٦)
نغمه هاى كوى دوست
١٩ ص
(٧)
پروژه اى به نام 2012
٢٢ ص
(٨)
مقدّمات پروژه 2012
٢٣ ص
(٩)
زمينه سازى هاليوودى براى پروژه 2012
٢٣ ص
(١٠)
مستندسازى براى 2012
٢٤ ص
(١١)
بازار نشر و پروژه 2012
٢٥ ص
(١٢)
2012 و جريان فراماسونرى
٢٦ ص
(١٣)
امامت، عهد الهى
٢٧ ص
(١٤)
جفر على (ع)
٣٠ ص
(١٥)
چشم در راه
٣٣ ص
(١٦)
سجاياى اخلاقى امام عصر (عج)
٣٤ ص
(١٧)
دو هديه، دو نعمت
٣٦ ص
(١٨)
خرمشهر
٣٨ ص
(١٩)
مادر گل هاى عالَم
٣٨ ص
(٢٠)
آينه حُسن
٣٨ ص
(٢١)
به انگيزه سالروز ارتحال ملكوتى حضرت امام (ره) ادامه
٣٩ ص
(٢٢)
بى جمال تو
٣٩ ص
(٢٣)
نجابت قُم
٣٩ ص
(٢٤)
اگر درياقلى نبود
٤٠ ص
(٢٥)
حقّ بيمار
٤٤ ص
(٢٦)
توسعه طلبى انجيلى ايوانجليك ها و جهان اسلام
٤٦ ص
(٢٧)
نمك
٥٠ ص
(٢٨)
چرا كف دست مو ندارد!
٥٤ ص
(٢٩)
كيمياى كرامت
٥٦ ص
(٣٠)
پرسش شما، پاسخ موعود
٥٨ ص
(٣١)
مقام امام در آستان حلّه عراق
٦٠ ص
(٣٢)
مقام حلّه
٦٠ ص
(٣٣)
معناى لغوى حِلّه
٦٠ ص
(٣٤)
موقعيّت حلّه
٦١ ص
(٣٥)
حلّه، شهر نور
٦١ ص
(٣٦)
با خوانندگان
٦٤ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٢ - پروژه اى به نام ٢٠١٢

پروژه اى به نام ٢٠١٢

سيزدهم نوامبر سال ٢٠٠٩ م. فيلمى به كارگردانى رولند امريچ در «آمريكا» به نمايش در آمد كه نظر بسيارى را جلب نمود و مدّتى بعد اين فيلم در دسترس مخاطبان ديگر كشورهاى جهان و از جمله ايرانيان قرار گرفت؛ فيلمى كه به نحوى، زمانى نه چندان دور را وقت پايان جهان معرفى مى‌كرد. ٢٠١٢ يكى از گران‌ترين فيلم‌هاى سال گذشته هاليوود بود كه با هزينه‌اى ٢٠٠ ميليون دلارى تهيّه و توليد شد. در لابه لاى آمارها، فيلم «آواتار» را مى‌توان مشاهده كرد كه با رقم ٢٤٠ ميليون دلار در رتبه قبل از ٢٠١٢ قرار دارد.

معمولًا فيلم‌هاى هاليوود بخش عمده درآمد ناشى از اكران خود را در كشور آمريكا به دست مى‌آورند؛ براى نمونه فيلم آواتار تنها در آمريكا ٨٠٠ ميليون دلار به فروش رفت. يكى از نكات جالبى كه درباره فيلم ٢٠١٢ مى‌توان طرح كرد، اين است كه، فيلم ياد شده پس از اكران با اقبال عمومى مردم آمريكا مواجه نشد و نتوانست بيش از ١٦٦ ميليون دلار فروش داشته باشد و اگر ٦٠٠ ميليون دلار فروش در ديگر كشورها و به خصوص «چين» و كشورهاى «آسياى شرقى» نبود، فيلمى زيان‌ده و نه سودآور به شمار مى‌آمد.