ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٧ - دو هديه، دو نعمت
كار نيكى به جا آورد، برايش ده برابر نظير آن است.»[١] محاسبه شده است؛ البتّه اين حدّاقل ثوابى است كه براى اين ذكر در نظر گرفته شده و ممكن است فضايل و بركات ديگرى براى اين ذكر در نظر گرفته شده باشد. اين تسبيح شيطنت و وسوسههاى شيطانى را دور مىكند و رضاى پروردگار را تأمين مىنمايد.
چنين تسبيح مهمّى آداب خاصّى را نيز مىطلبد: ١. اين ذكر را در كمال آرامش و تأمين روحى انجام دهيد؛ ٢. بدون تسبيح از كنار سجّاده برنخيزيد؛ ٣. اين ذكر را با سرعت انجام ندهيد؛ ٤. قبل از اينكه پاهايتان را حركت بدهيد و از حالت نمازگزار خارج شويد، اين ذكر را انجام بدهيد.
امام صادق (ع) به يكى از شاگردانشان فرمودند: «ما (اهل البيت) بچّههاى خود را همانطور كه به نماز امر مىكنيم، به تسبيح فاطمه (س) نيز امر مىكنيم و هر كسى كه ملازم اين تسبيح نباشد، گرفتار شقاوت مىشود. تو ملازم اين تسبيح باش و آن را از ياد نبر.»[٢] در روايت آمده كه اگر نمازگزار اين تسبيح را با «لا اله الّا الله» تمام كند، آمرزيده مىشود؛ زيرا در حقيقت، اين تسبيحى كه به حضرت فاطمه (س) عطا شده است، همان تسبيحات اربعه نماز، يعنى عناصر چهارگانه «تسبيح، تحميد، تهليل و تكبير» نماز را در بر مىگيرد. البتّه همين تسبيحات اربعه در نماز هم گفته مىشود؛ منتها تقديم برخى از اينها و تأخير برخى ديگر از اين چهار تا، مربوط به دستورات خاصّ الهى است. پس اگر كسى اين صد ذكر، ٣٤ بار الله اكبر، ٣٣ بار الحمدلله و ٣٣ بار سبحانالله را بگويد و در پايان آن، يك بار ذكر «لا اله الّا الله» را بگويد، بخشيده مىشود.
در روايات اهلبيت (ع) تسبيح حضرت فاطمه (س) از مصاديق ذكر كثير[٣] دانسته شده است. مرحوم صاحب «وسايل الشّيعه» در تعقيبات نماز مىگويد: اين همان است كه خداوند فرمود: «فَاذْكُرُونِيأَذْكُرْكُمْ»[٤]، يعنى برخىها به ياد نعمت خداوند، مانند لباس، غذا، مسكن و مال هستند و شكر اين نعمتها را نيز به جا مىآورند. طبق آيه «اذْكُرُوانِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ ...»\*[٥] اشخاصى امتثال امر مىكنند و فقط به ذكر نعمتهاى الهى بسنده مىكنند، امّا در اين ميان كسانى هم هستند كه فقط به ذكر نعمت الهى بسنده نمىكنند، بلكه به ذكر ولى نعمت هم مشغولند. يعنى نه تنها به ياد نعمتهاى خداوند هستند، بلكه پيوسته خداوند را هم ياد مىكنند. كسانى كه نعمت را شاكرند و به ياد نعمت الهى هستند، مصداق بيت:
|
شكر نعمت، نعمتت افزون كند |
كفر نعمت از كفت بيرون كند |